Abelmoschus manihot Pielęgnacja roślin

Abelmoschus manihot (Abelmoschus manihot) należy do rodziny Malvaceae w obrębie rodzaju Abelmoschus. Abelmoschus manihot pochodzi z Azja, Nowa Gwinea, oraz Queensland.

Pokrój Abelmoschus manihot: Wysoki, wzniesiony krzew, osiągający do 6 ft wysokości przy rozpiętości około 3 ft. Kwiaty: Duże, efektowne kwiaty przypominające hibiskus w różnych kolorach.

Rozmiar liścia: około 8 cali.

Podlewaj młodą lub świeżo posadzoną Abelmoschus manihot co 7–10 dni, namaczając całą strefę korzeniową, aż się ukorzeni — zazwyczaj przez jeden do dwóch sezonów wegetacyjnych. Dojrzałe drzewa potrzebują wody głównie podczas długich okresów suszy. W doniczce podlewaj, gdy tylko wierzchnie kilka centymetrów gleby wyschnie.

Abelmoschus manihot najlepiej rozwija się w pełne słońce do częściowego cienia.

Abelmoschus manihot toleruje temperatury 65–85°F. Abelmoschus manihot preferuje wilgotność na poziomie 50–70%. Taca z kamykami lub nawilżacz powietrza pomagają utrzymać odpowiednią wilgotność wokół rośliny.

Dobrze przepuszczalna gleba gliniasta z dodatkiem kompostu dla składników odżywczych. Dobry drenaż jest niezbędny dla Abelmoschus manihot, aby zapobiec podmoknięciu, które prowadzi do gnicia korzeni i problemów grzybowych.

Nawoź Abelmoschus manihot co 6 miesiące w okresie wegetacji zbilansowanym nawozem o spowolnionym uwalnianiu zgodnie z dawką na etykiecie. Ustalonym drzewom w dobrej glebie często potrzeba niewiele dodatkowego nawożenia, więc niech słaby wzrost lub blade liście będą dla Ciebie wskazówką.

Przestań nawozić pod koniec lata, aby nowe przyrosty mogły zdrewnieć przed zimą.

Aplikacja PlantoScan może przypominać Ci, kiedy podlewać i kiedy nawozić każdą roślinę.

Wybierz miejsce z pełne słońce do częściowego cienia i dobrze przepuszczalna gleba gliniasta z dodatkiem kompostu dla składników odżywczych. Unikaj zagłębień, w których po deszczu zbiera się woda.

Abelmoschus manihot jest odpowiednia dla stref USDA Strefa 9b – 12b.

Drzewa z pojemników lub z bryłą korzeniową owiniętą jutą sadź wiosną lub wczesną jesienią, umieszczając szyjkę korzeniową na poziomie gruntu i obficie podlewając po posadzeniu.

Abelmoschus manihot może rozrastać się na około 3 stóp (0.9 m) i osiągać około 6 stóp (2 m) wysokości. Rośliny należy sadzić w odstępach około 3 stóp (0.9 m), aby dojrzałe korony nie nachodziły na siebie, oraz sadzić w odległości co najmniej połowy tej odległości od budynków, ogrodzeń i ścieżek.

Planujesz rząd lub żywopłot? Wypróbuj kalkulator rozstawu drzew.

Przycinaj Abelmoschus manihot w okresie spoczynku późną zimą: najpierw usuń martwe, uszkodzone i krzyżujące się gałęzie, a następnie lekko przerzedź dla nadania kształtu.

Jeśli kwitnie wiosną, przycinaj ją zaraz po przekwitnięciu, aby nie usunąć pąków na przyszły rok. Nigdy nie usuwaj więcej niż około jednej czwartej drzewa w ciągu jednego roku.

Abelmoschus manihot jest wrażliwa na mróz (mrozoodporna do strefy USDA 9). W chłodniejszych rejonach uprawiaj ją w pojemniku i przenieś w jasne, wolne od mrozu miejsce przed pierwszymi przymrozkami.

Abelmoschus manihot można rozmnażać poprzez nasiona, sadzonki pędowe. Podobne techniki rozmnażania mają zastosowanie również w przypadku Piżmian jadalny, które należą do tego samego rodzaju.

Zobacz wszystkie rośliny toksyczne dla kotów i rośliny toksyczne dla psów.

Abelmoschus manihot jest podatna na mszyce, Przędziorki, Mączliki. Regularnie sprawdzaj ulistnienie, zwłaszcza spody liści i łodygi. Szybko zwalczaj inwazje mydłem owadobójczym lub olejem neem, aby zapobiec rozprzestrzenianiu się.

Żółte liście, brązowe końcówki lub więdnięcie? Zobacz częste problemy z roślinami i sposoby ich rozwiązania.

Abelmoschus manihot rośnie na zewnątrz w strefach USDA Strefa 9b – 12b. Przetrwa zimy do strefy mrozoodporności 9b. Abelmoschus manihot pochodzi z Azja, Nowa Gwinea, oraz Queensland. W chłodniejszych regionach uprawiaj Abelmoschus manihot jako roślinę doniczkową lub wnieś ją do pomieszczenia przed pierwszymi przymrozkami.