Aglaia evansensis Pielęgnacja roślin

Aglaia evansensis (Aglaia evansensis) należy do rodziny Meliaceae w obrębie rodzaju Aglaia. Aglaia evansensis pochodzi z Fidżi.

Pokrój Aglaia evansensis: Kompaktowy, krzaczasty krzew, osiągający do 3 ft wysokości przy rozpiętości około 2 ft. Kwiaty: Mały, pachnące żółte kwiatostany.

Rozmiar liścia: około 4 cali.

Podlewaj młodą lub świeżo posadzoną Aglaia evansensis co 7–10 dni, namaczając całą strefę korzeniową, aż się ukorzeni — zazwyczaj przez jeden do dwóch sezonów wegetacyjnych. Dojrzałe krzewy potrzebują wody głównie podczas długich okresów suszy. W doniczce podlewaj, gdy tylko wierzchnie kilka centymetrów gleby wyschnie.

Aglaia evansensis najlepiej rozwija się w jasne rozproszone światło. Unikaj wystawiania Aglaia evansensis na bezpośrednie, ostre światło słoneczne przez dłuższy czas, ponieważ może to przypalić liście.

Aglaia evansensis toleruje temperatury 65–80°F. Aglaia evansensis preferuje wilgotność na poziomie 50–70%. Taca z kamykami lub nawilżacz powietrza pomagają utrzymać odpowiednią wilgotność wokół rośliny.

Dobrze przepuszczalna, żyzna gleba z dodatkiem materii organicznej. Dobry drenaż jest niezbędny dla Aglaia evansensis, aby zapobiec podmoknięciu, które prowadzi do gnicia korzeni i problemów grzybowych.

Nawoź Aglaia evansensis co 6 miesiące w okresie wegetacji zbilansowanym nawozem o spowolnionym uwalnianiu zgodnie z dawką na etykiecie. Ustalonym krzewom w dobrej glebie często potrzeba niewiele dodatkowego nawożenia, więc niech słaby wzrost lub blade liście będą dla Ciebie wskazówką.

Przestań nawozić pod koniec lata, aby nowe przyrosty mogły zdrewnieć przed zimą.

Aplikacja PlantoScan może przypominać Ci, kiedy podlewać i kiedy nawozić każdą roślinę.

Wybierz miejsce z jasne rozproszone światło i dobrze przepuszczalna, żyzna gleba z dodatkiem materii organicznej. Unikaj zagłębień, w których po deszczu zbiera się woda.

Aglaia evansensis jest odpowiednia dla stref USDA Strefa 10b – 12b.

Krzewy z pojemników lub z bryłą korzeniową owiniętą jutą sadź wiosną lub wczesną jesienią, umieszczając szyjkę korzeniową na poziomie gruntu i obficie podlewając po posadzeniu.

Aglaia evansensis może rozrastać się na około 2 stóp (0.6 m) i osiągać około 3 stóp (1 m) wysokości. Rośliny należy sadzić w odstępach około 2 stóp (0.6 m), aby dojrzałe korony nie nachodziły na siebie, oraz sadzić w odległości co najmniej połowy tej odległości od budynków, ogrodzeń i ścieżek.

Planujesz rząd lub żywopłot? Wypróbuj kalkulator rozstawu roślin.

Przycinaj Aglaia evansensis w okresie spoczynku późną zimą: najpierw usuń martwe, uszkodzone i krzyżujące się gałęzie, a następnie lekko przerzedź dla nadania kształtu.

Jeśli kwitnie wiosną, przycinaj ją zaraz po przekwitnięciu, aby nie usunąć pąków na przyszły rok. Nigdy nie usuwaj więcej niż około jednej czwartej krzewu w ciągu jednego roku.

Aglaia evansensis jest wrażliwa na mróz (mrozoodporna do strefy USDA 10). W chłodniejszych rejonach uprawiaj ją w pojemniku i przenieś w jasne, wolne od mrozu miejsce przed pierwszymi przymrozkami.

Aglaia evansensis można rozmnażać poprzez nasiona, sadzonki pędowe. Podobne techniki rozmnażania mają zastosowanie również w przypadku Aglaia aherniana, które należą do tego samego rodzaju.

Zobacz wszystkie rośliny toksyczne dla kotów i rośliny toksyczne dla psów.

Aglaia evansensis jest podatna na mszyce, czerwce, przędziorki. Regularnie sprawdzaj ulistnienie, zwłaszcza spody liści i łodygi. Szybko zwalczaj inwazje mydłem owadobójczym lub olejem neem, aby zapobiec rozprzestrzenianiu się.

Żółte liście, brązowe końcówki lub więdnięcie? Zobacz częste problemy z roślinami i sposoby ich rozwiązania.

Aglaia evansensis rośnie na zewnątrz w strefach USDA Strefa 10b – 12b. Przetrwa zimy do strefy mrozoodporności 10b. Aglaia evansensis pochodzi z Fidżi. W chłodniejszych regionach uprawiaj Aglaia evansensis jako roślinę doniczkową lub wnieś ją do pomieszczenia przed pierwszymi przymrozkami.