Alfaroa costaricensis Pielęgnacja roślin

Alfaroa costaricensis (Alfaroa costaricensis) należy do rodziny Juglandaceae w obrębie rodzaju Alfaroa. Alfaroa costaricensis pochodzi z strefa neotropikalna, z Meksyku, przez Amerykę Środkową do Kolumbii.

Pokrój Alfaroa costaricensis: Wysoki, rozłożyste drzewo, osiągający do 30 ft wysokości przy rozpiętości około 25 ft. Kwiaty: Niepozorne zielonkawo-żółte kotki.

Rozmiar liścia: około 6 cali.

Podlewaj młodą lub świeżo posadzoną Alfaroa costaricensis co 7–14 dni, namaczając całą strefę korzeniową, aż się ukorzeni — zazwyczaj przez jeden do dwóch sezonów wegetacyjnych. Dojrzałe drzewa potrzebują wody głównie podczas długich okresów suszy. W doniczce podlewaj, gdy tylko wierzchnie kilka centymetrów gleby wyschnie.

Alfaroa costaricensis najlepiej rozwija się w pełne słońce do częściowego cienia.

Alfaroa costaricensis toleruje temperatury 50–85°F. Alfaroa costaricensis preferuje wilgotność na poziomie 40–70%.

Żyzna, dobrze przepuszczalna gleba gliniasta z dodatkiem materii organicznej. Dobry drenaż jest niezbędny dla Alfaroa costaricensis, aby zapobiec podmoknięciu, które prowadzi do gnicia korzeni i problemów grzybowych.

Nawoź Alfaroa costaricensis co 8 miesiące w okresie wegetacji zbilansowanym nawozem o spowolnionym uwalnianiu zgodnie z dawką na etykiecie. Ustalonym drzewom w dobrej glebie często potrzeba niewiele dodatkowego nawożenia, więc niech słaby wzrost lub blade liście będą dla Ciebie wskazówką.

Przestań nawozić pod koniec lata, aby nowe przyrosty mogły zdrewnieć przed zimą.

Aplikacja PlantoScan może przypominać Ci, kiedy podlewać i kiedy nawozić każdą roślinę.

Wybierz miejsce z pełne słońce do częściowego cienia i żyzna, dobrze przepuszczalna gleba gliniasta z dodatkiem materii organicznej. Unikaj zagłębień, w których po deszczu zbiera się woda.

Alfaroa costaricensis jest odpowiednia dla stref USDA Strefa 10a – 11b.

Drzewa z pojemników lub z bryłą korzeniową owiniętą jutą sadź wiosną lub wczesną jesienią, umieszczając szyjkę korzeniową na poziomie gruntu i obficie podlewając po posadzeniu.

Alfaroa costaricensis może rozrastać się na około 25 stóp (7.6 m) i osiągać około 30 stóp (9 m) wysokości. Rośliny należy sadzić w odstępach około 25 stóp (7.6 m), aby dojrzałe korony nie nachodziły na siebie, oraz sadzić w odległości co najmniej połowy tej odległości od budynków, ogrodzeń i ścieżek.

Planujesz rząd lub żywopłot? Wypróbuj kalkulator rozstawu drzew.

Przycinaj Alfaroa costaricensis w okresie spoczynku późną zimą: najpierw usuń martwe, uszkodzone i krzyżujące się gałęzie, a następnie lekko przerzedź dla nadania kształtu.

Jeśli kwitnie wiosną, przycinaj ją zaraz po przekwitnięciu, aby nie usunąć pąków na przyszły rok. Nigdy nie usuwaj więcej niż około jednej czwartej drzewa w ciągu jednego roku.

Alfaroa costaricensis jest wrażliwa na mróz (mrozoodporna do strefy USDA 10). W chłodniejszych rejonach uprawiaj ją w pojemniku i przenieś w jasne, wolne od mrozu miejsce przed pierwszymi przymrozkami.

Alfaroa costaricensis można rozmnażać poprzez nasiona, szczepienie. Podobne techniki rozmnażania mają zastosowanie również w przypadku Alfaroa guanacastensis, które należą do tego samego rodzaju.

Zobacz wszystkie rośliny toksyczne dla kotów i rośliny toksyczne dla psów.

Alfaroa costaricensis jest podatna na gąsienica żerująca na orzechu włoskim, Nasionnica orzechowa. Regularnie sprawdzaj ulistnienie, zwłaszcza spody liści i łodygi. Szybko zwalczaj inwazje mydłem owadobójczym lub olejem neem, aby zapobiec rozprzestrzenianiu się.

Żółte liście, brązowe końcówki lub więdnięcie? Zobacz częste problemy z roślinami i sposoby ich rozwiązania.

Alfaroa costaricensis rośnie na zewnątrz w strefach USDA Strefa 10a – 11b. Przetrwa zimy do strefy mrozoodporności 10a. Alfaroa costaricensis pochodzi z strefa neotropikalna, z Meksyku, przez Amerykę Środkową do Kolumbii. W chłodniejszych regionach uprawiaj Alfaroa costaricensis jako roślinę doniczkową lub wnieś ją do pomieszczenia przed pierwszymi przymrozkami.