Alnus maximowiczii Pielęgnacja roślin

Alnus maximowiczii (Alnus maximowiczii) należy do rodziny Betulaceae w obrębie rodzaju Alnus. Alnus maximowiczii pochodzi z Japonia, Korea, oraz rosyjski Daleki Wschód.

Pokrój Alnus maximowiczii: Szybko rosnące drzewo liściaste, osiągający do 50 ft wysokości przy rozpiętości około 30 ft. Kwiaty: Niepozorne kwiatostany typu kotka.

Rozmiar liścia: około 4 cali.

Podlewaj młodą lub świeżo posadzoną Alnus maximowiczii co 7–10 dni, namaczając całą strefę korzeniową, aż się ukorzeni — zazwyczaj przez jeden do dwóch sezonów wegetacyjnych. Dojrzałe drzewa potrzebują wody głównie podczas długich okresów suszy. W doniczce podlewaj, gdy tylko wierzchnie kilka centymetrów gleby wyschnie.

Alnus maximowiczii najlepiej rozwija się w pełne słońce do częściowego cienia.

Alnus maximowiczii toleruje temperatury 20–100°F. Alnus maximowiczii preferuje wilgotność na poziomie 40–70%.

Wilgotna, dobrze przepuszczalna gleba o wysokiej zawartości materii organicznej. Dobry drenaż jest niezbędny dla Alnus maximowiczii, aby zapobiec podmoknięciu, które prowadzi do gnicia korzeni i problemów grzybowych.

Nawoź Alnus maximowiczii co 8 miesiące w okresie wegetacji zbilansowanym nawozem o spowolnionym uwalnianiu zgodnie z dawką na etykiecie. Ustalonym drzewom w dobrej glebie często potrzeba niewiele dodatkowego nawożenia, więc niech słaby wzrost lub blade liście będą dla Ciebie wskazówką.

Przestań nawozić pod koniec lata, aby nowe przyrosty mogły zdrewnieć przed zimą.

Aplikacja PlantoScan może przypominać Ci, kiedy podlewać i kiedy nawozić każdą roślinę.

Wybierz miejsce z pełne słońce do częściowego cienia i wilgotna, dobrze przepuszczalna gleba o wysokiej zawartości materii organicznej. Unikaj zagłębień, w których po deszczu zbiera się woda.

Alnus maximowiczii jest odpowiednia dla stref USDA Strefa 4a – 7b.

Drzewa z pojemników lub z bryłą korzeniową owiniętą jutą sadź wiosną lub wczesną jesienią, umieszczając szyjkę korzeniową na poziomie gruntu i obficie podlewając po posadzeniu.

Alnus maximowiczii może rozrastać się na około 30 stóp (9.1 m) i osiągać około 50 stóp (15 m) wysokości. Rośliny należy sadzić w odstępach około 30 stóp (9.1 m), aby dojrzałe korony nie nachodziły na siebie, oraz sadzić w odległości co najmniej połowy tej odległości od budynków, ogrodzeń i ścieżek.

Planujesz rząd lub żywopłot? Wypróbuj kalkulator rozstawu drzew.

Przycinaj Alnus maximowiczii w okresie spoczynku późną zimą: najpierw usuń martwe, uszkodzone i krzyżujące się gałęzie, a następnie lekko przerzedź dla nadania kształtu.

Jeśli kwitnie wiosną, przycinaj ją zaraz po przekwitnięciu, aby nie usunąć pąków na przyszły rok. Nigdy nie usuwaj więcej niż około jednej czwartej drzewa w ciągu jednego roku.

Alnus maximowiczii jest mrozoodporna do strefy USDA 4a, więc po zaaklimatyzowaniu może pozostać na zewnątrz przez zimę w tej strefie i cieplejszych.

Podlewaj obficie późną jesienią, zanim ziemia zamarznie, i rozłóż 5–8 cm (2–3 cale) warstwę ściółki nad strefą korzeniową, trzymając ją z dala od pnia.

Młode drzewa oraz te uprawiane w pojemnikach wymagają dodatkowej ochrony: korzenie w doniczce zamarzają znacznie łatwiej niż korzenie w gruncie.

Alnus maximowiczii można rozmnażać poprzez nasiona, sadzonki zdrewniałe. Podobne techniki rozmnażania mają zastosowanie również w przypadku Olsza spiczasta, które należą do tego samego rodzaju.

Zobacz wszystkie rośliny toksyczne dla kotów i rośliny toksyczne dla psów.

Alnus maximowiczii jest podatna na mszyca olchowa, Miniarka brzozowa, Barczatki pierścienicowe. Regularnie sprawdzaj ulistnienie, zwłaszcza spody liści i łodygi. Szybko zwalczaj inwazje mydłem owadobójczym lub olejem neem, aby zapobiec rozprzestrzenianiu się.

Żółte liście, brązowe końcówki lub więdnięcie? Zobacz częste problemy z roślinami i sposoby ich rozwiązania.

Alnus maximowiczii rośnie na zewnątrz w strefach USDA Strefa 4a – 7b. Przetrwa zimy do strefy mrozoodporności 4a. Alnus maximowiczii pochodzi z Japonia, Korea, oraz rosyjski Daleki Wschód.