Świdośliwa drzewiasta Pielęgnacja roślin

Świdośliwa drzewiasta (Amelanchier arborea) należy do rodziny Rosaceae w obrębie rodzaju Amelanchier. Świdośliwa drzewiasta pochodzi z wschodnia Ameryka Północna od wybrzeża Zatoki Meksykańskiej na północ do Thunder Bay w Ontario i jeziora St..

Pokrój Świdośliwa drzewiasta: Wzniesiony, krzew wielopniowy, osiągający do 15 ft wysokości przy rozpiętości około 10 ft. Kwiaty: Efektowne skupiska białych lub różowych kwiatów.

Rozmiar liścia: około 3 cali.

Podlewaj młodą lub świeżo posadzoną Świdośliwa drzewiasta co 7–14 dni, namaczając całą strefę korzeniową, aż się ukorzeni — zazwyczaj przez jeden do dwóch sezonów wegetacyjnych. Dojrzałe drzewa potrzebują wody głównie podczas długich okresów suszy. W doniczce podlewaj, gdy tylko wierzchnie kilka centymetrów gleby wyschnie.

Świdośliwa drzewiasta najlepiej rozwija się w pełne słońce do półcienia.

Amelanchier arborea toleruje temperatury 30–90°F. Świdośliwa drzewiasta preferuje wilgotność na poziomie 40–70%.

Dobrze przepuszczalna, gliniasta gleba o dobrej zawartości materii organicznej. Dobry drenaż jest niezbędny dla Świdośliwa drzewiasta, aby zapobiec podmoknięciu, które prowadzi do gnicia korzeni i problemów grzybowych.

Nawoź Świdośliwa drzewiasta co 8 miesiące w okresie wegetacji zbilansowanym nawozem o spowolnionym uwalnianiu zgodnie z dawką na etykiecie. Ustalonym drzewom w dobrej glebie często potrzeba niewiele dodatkowego nawożenia, więc niech słaby wzrost lub blade liście będą dla Ciebie wskazówką.

Przestań nawozić pod koniec lata, aby nowe przyrosty mogły zdrewnieć przed zimą.

Aplikacja PlantoScan może przypominać Ci, kiedy podlewać i kiedy nawozić każdą roślinę.

Wybierz miejsce z pełne słońce do półcienia i dobrze przepuszczalna, gliniasta gleba o dobrej zawartości materii organicznej. Unikaj zagłębień, w których po deszczu zbiera się woda.

Świdośliwa drzewiasta jest odpowiednia dla stref USDA Strefa 4a – 9b.

Drzewa z pojemników lub z bryłą korzeniową owiniętą jutą sadź wiosną lub wczesną jesienią, umieszczając szyjkę korzeniową na poziomie gruntu i obficie podlewając po posadzeniu.

Świdośliwa drzewiasta może rozrastać się na około 10 stóp (3 m) i osiągać około 15 stóp (5 m) wysokości. Rośliny należy sadzić w odstępach około 10 stóp (3 m), aby dojrzałe korony nie nachodziły na siebie, oraz sadzić w odległości co najmniej połowy tej odległości od budynków, ogrodzeń i ścieżek.

Planujesz rząd lub żywopłot? Wypróbuj kalkulator rozstawu drzew.

Przycinaj Świdośliwa drzewiasta w okresie spoczynku późną zimą: najpierw usuń martwe, uszkodzone i krzyżujące się gałęzie, a następnie lekko przerzedź dla nadania kształtu.

Jeśli kwitnie wiosną, przycinaj ją zaraz po przekwitnięciu, aby nie usunąć pąków na przyszły rok. Nigdy nie usuwaj więcej niż około jednej czwartej drzewa w ciągu jednego roku.

Świdośliwa drzewiasta jest mrozoodporna do strefy USDA 4a, więc po zaaklimatyzowaniu może pozostać na zewnątrz przez zimę w tej strefie i cieplejszych.

Podlewaj obficie późną jesienią, zanim ziemia zamarznie, i rozłóż 5–8 cm (2–3 cale) warstwę ściółki nad strefą korzeniową, trzymając ją z dala od pnia.

Młode drzewa oraz te uprawiane w pojemnikach wymagają dodatkowej ochrony: korzenie w doniczce zamarzają znacznie łatwiej niż korzenie w gruncie.

Świdośliwa drzewiasta można rozmnażać poprzez nasiona, sadzonki półzdrewniałe. Podobne techniki rozmnażania mają zastosowanie również w przypadku Świdośliwa gładka, które należą do tego samego rodzaju.

Zobacz wszystkie rośliny toksyczne dla kotów i rośliny toksyczne dla psów.

Świdośliwa drzewiasta jest podatna na mszyce, Przędziorki, Czerwce. Regularnie sprawdzaj ulistnienie, zwłaszcza spody liści i łodygi. Szybko zwalczaj inwazje mydłem owadobójczym lub olejem neem, aby zapobiec rozprzestrzenianiu się.

Żółte liście, brązowe końcówki lub więdnięcie? Zobacz częste problemy z roślinami i sposoby ich rozwiązania.

Świdośliwa drzewiasta rośnie na zewnątrz w strefach USDA Strefa 4a – 9b. Przetrwa zimy do strefy mrozoodporności 4a. Świdośliwa drzewiasta pochodzi z wschodnia Ameryka Północna od wybrzeża Zatoki Meksykańskiej na północ do Thunder Bay w Ontario i jeziora St..