Buk wielkolistny Pielęgnacja roślin

Buk wielkolistny (Fagus grandifolia) należy do rodziny Fagaceae w obrębie rodzaju Fagus. Buk wielkolistny pochodzi z Ameryka Północna, Kanada.

Pokrój Buk wielkolistny: Wolno rosnący, wzniesiony, osiągający do 80 ft wysokości przy rozpiętości około 60 ft. Kwiaty: Mały, niepozorne kwiaty zwane kotkami, z oddzielnymi kwiatami męskimi i żeńskimi na tym samym drzewie.

Rozmiar liścia: około 4 cali.

Podlewaj młodą lub świeżo posadzoną Buk wielkolistny co 7–14 dni, namaczając całą strefę korzeniową, aż się ukorzeni — zazwyczaj przez jeden do dwóch sezonów wegetacyjnych. Dojrzałe drzewa potrzebują wody głównie podczas długich okresów suszy. W doniczce podlewaj, gdy tylko wierzchnie kilka centymetrów gleby wyschnie.

Buk wielkolistny najlepiej rozwija się w pełne słońce do jasnego światła rozproszonego. Optymalny zakres światła to 1,000–5,000 lux. Unikaj wystawiania Buk wielkolistny na bezpośrednie, ostre światło słoneczne przez dłuższy czas, ponieważ może to przypalić liście.

Fagus grandifolia toleruje temperatury 40–90°F. Buk wielkolistny preferuje wilgotność na poziomie 40–60%.

Dobrze przepuszczalna mieszanka gleby. Dobry drenaż jest niezbędny dla Buk wielkolistny, aby zapobiec podmoknięciu, które prowadzi do gnicia korzeni i problemów grzybowych.

Nawoź Buk wielkolistny co 2 miesiące w okresie wegetacji zbilansowanym nawozem o spowolnionym uwalnianiu zgodnie z dawką na etykiecie. Ustalonym drzewom w dobrej glebie często potrzeba niewiele dodatkowego nawożenia, więc niech słaby wzrost lub blade liście będą dla Ciebie wskazówką.

Przestań nawozić pod koniec lata, aby nowe przyrosty mogły zdrewnieć przed zimą.

Aplikacja PlantoScan może przypominać Ci, kiedy podlewać i kiedy nawozić każdą roślinę.

Wybierz miejsce z pełne słońce do jasnego światła rozproszonego i dobrze przepuszczalna mieszanka gleby. Unikaj zagłębień, w których po deszczu zbiera się woda.

Buk wielkolistny jest odpowiednia dla stref USDA Strefa 3a – 9b.

Drzewa z pojemników lub z bryłą korzeniową owiniętą jutą sadź wiosną lub wczesną jesienią, umieszczając szyjkę korzeniową na poziomie gruntu i obficie podlewając po posadzeniu.

Buk wielkolistny może rozrastać się na około 60 stóp (18.3 m) i osiągać około 80 stóp (24 m) wysokości. Rośliny należy sadzić w odstępach około 60 stóp (18.3 m), aby dojrzałe korony nie nachodziły na siebie, oraz sadzić w odległości co najmniej połowy tej odległości od budynków, ogrodzeń i ścieżek.

Planujesz rząd lub żywopłot? Wypróbuj kalkulator rozstawu drzew.

Przycinaj Buk wielkolistny w okresie spoczynku późną zimą: najpierw usuń martwe, uszkodzone i krzyżujące się gałęzie, a następnie lekko przerzedź dla nadania kształtu.

Jeśli kwitnie wiosną, przycinaj ją zaraz po przekwitnięciu, aby nie usunąć pąków na przyszły rok. Nigdy nie usuwaj więcej niż około jednej czwartej drzewa w ciągu jednego roku.

Buk wielkolistny jest mrozoodporna do strefy USDA 3a, więc po zaaklimatyzowaniu może pozostać na zewnątrz przez zimę w tej strefie i cieplejszych.

Podlewaj obficie późną jesienią, zanim ziemia zamarznie, i rozłóż 5–8 cm (2–3 cale) warstwę ściółki nad strefą korzeniową, trzymając ją z dala od pnia.

Młode drzewa oraz te uprawiane w pojemnikach wymagają dodatkowej ochrony: korzenie w doniczce zamarzają znacznie łatwiej niż korzenie w gruncie.

Buk wielkolistny można rozmnażać poprzez nasiona lub szczepienie. Podobne techniki rozmnażania mają zastosowanie również w przypadku Buk zwyczajny, które należą do tego samego rodzaju.

Zobacz wszystkie rośliny toksyczne dla kotów i rośliny toksyczne dla psów.

Buk wielkolistny jest podatna na mszyce, gąsienice, czerwce. Regularnie sprawdzaj ulistnienie, zwłaszcza spody liści i łodygi. Szybko zwalczaj inwazje mydłem owadobójczym lub olejem neem, aby zapobiec rozprzestrzenianiu się.

Żółte liście, brązowe końcówki lub więdnięcie? Zobacz częste problemy z roślinami i sposoby ich rozwiązania.

Buk wielkolistny rośnie na zewnątrz w strefach USDA Strefa 3a – 9b. Przetrwa zimy do strefy mrozoodporności 3a. Buk wielkolistny pochodzi z Ameryka Północna, Kanada.