Hiacynt wschodni Pielęgnacja roślin

Hiacynt wschodni (Hyacinthus orientalis) należy do rodziny Asparagaceae w obrębie rodzaju Hyacinthus. Hiacynt wschodni pochodzi z Azja południowo-zachodnia, Południowa i środkowa Turcja, Północno-zachodnia Syria, Liban, Północny Izrael.

Pokrój Hiacynt wschodni: wzniesiony, tworząca kępy, osiągający do 0.5 ft wysokości przy rozpiętości około 0.3 ft. Kwiaty: Żywe i pachnące skupisko dzwonkowatych kwiatów w różnych kolorach.

Rozmiar liścia: około 6 cali.

Podlewaj młodą lub świeżo posadzoną Hiacynt wschodni co 7–14 dni, namaczając całą strefę korzeniową, aż się ukorzeni — zazwyczaj przez jeden do dwóch sezonów wegetacyjnych. Dojrzałe krzewy potrzebują wody głównie podczas długich okresów suszy. W doniczce podlewaj, gdy tylko wierzchnie kilka centymetrów gleby wyschnie.

Hiacynt wschodni najlepiej rozwija się w pełne słońce.

Hyacinthus orientalis toleruje temperatury 50–70°F. Hiacynt wschodni preferuje wilgotność na poziomie 40–60%.

dobrze przepuszczalna, gliniasta gleba. Dobry drenaż jest niezbędny dla Hiacynt wschodni, aby zapobiec podmoknięciu, które prowadzi do gnicia korzeni i problemów grzybowych.

Nawoź Hiacynt wschodni co miesiąc w okresie wegetacji zbilansowanym nawozem o spowolnionym uwalnianiu zgodnie z dawką na etykiecie. Ustalonym krzewom w dobrej glebie często potrzeba niewiele dodatkowego nawożenia, więc niech słaby wzrost lub blade liście będą dla Ciebie wskazówką.

Przestań nawozić pod koniec lata, aby nowe przyrosty mogły zdrewnieć przed zimą.

Aplikacja PlantoScan może przypominać Ci, kiedy podlewać i kiedy nawozić każdą roślinę.

Wybierz miejsce z pełne słońce i dobrze przepuszczalna, gliniasta gleba. Unikaj zagłębień, w których po deszczu zbiera się woda.

Hiacynt wschodni jest odpowiednia dla stref USDA Strefa 4 – 8.

Krzewy z pojemników lub z bryłą korzeniową owiniętą jutą sadź wiosną lub wczesną jesienią, umieszczając szyjkę korzeniową na poziomie gruntu i obficie podlewając po posadzeniu.

Hiacynt wschodni może rozrastać się na około 0 stóp (0.1 m) i osiągać około 1 stóp (0 m) wysokości. Rośliny należy sadzić w odstępach około 0 stóp (0.1 m), aby dojrzałe korony nie nachodziły na siebie, oraz sadzić w odległości co najmniej połowy tej odległości od budynków, ogrodzeń i ścieżek.

Planujesz rząd lub żywopłot? Wypróbuj kalkulator rozstawu roślin.

Przycinaj Hiacynt wschodni w okresie spoczynku późną zimą: najpierw usuń martwe, uszkodzone i krzyżujące się gałęzie, a następnie lekko przerzedź dla nadania kształtu.

Jeśli kwitnie wiosną, przycinaj ją zaraz po przekwitnięciu, aby nie usunąć pąków na przyszły rok. Nigdy nie usuwaj więcej niż około jednej czwartej krzewu w ciągu jednego roku.

Hiacynt wschodni jest mrozoodporna do strefy USDA 4, więc po zaaklimatyzowaniu może pozostać na zewnątrz przez zimę w tej strefie i cieplejszych.

Podlewaj obficie późną jesienią, zanim ziemia zamarznie, i rozłóż 5–8 cm (2–3 cale) warstwę ściółki nad strefą korzeniową, trzymając ją z dala od pnia.

Młode krzewy oraz te uprawiane w pojemnikach wymagają dodatkowej ochrony: korzenie w doniczce zamarzają znacznie łatwiej niż korzenie w gruncie.

Hiacynt wschodni można rozmnażać poprzez podział cebul lub odrostów.

Zobacz wszystkie rośliny toksyczne dla kotów i rośliny toksyczne dla psów.

Hiacynt wschodni jest podatna na mszyce, ślimaki nagie, ślimaki. Regularnie sprawdzaj ulistnienie, zwłaszcza spody liści i łodygi. Szybko zwalczaj inwazje mydłem owadobójczym lub olejem neem, aby zapobiec rozprzestrzenianiu się.

Żółte liście, brązowe końcówki lub więdnięcie? Zobacz częste problemy z roślinami i sposoby ich rozwiązania.

Hiacynt wschodni rośnie na zewnątrz w strefach USDA Strefa 4 – 8. Przetrwa zimy do strefy mrozoodporności 4a. Hiacynt wschodni pochodzi z Azja południowo-zachodnia, Południowa i środkowa Turcja, Północno-zachodnia Syria, Liban, Północny Izrael.