Melisa lekarska Pielęgnacja roślin

Melisa lekarska (Melissa officinalis) należy do rodziny Lamiaceae w obrębie rodzaju Melissa. Melisa lekarska pochodzi z południowo-środkowa Europa, region śródziemnomorski, Azja Środkowa, oraz Iran, jest.

Pokrój Melisa lekarska: Wzniesiony, krzaczasty krzew, osiągający do 2.5 ft wysokości przy rozpiętości około 2 ft. Kwiaty: Mały, pachnące białe lub różowe kwiaty w kłosach szczytowych.

Rozmiar liścia: około 2.5 cali.

Podlewaj młodą lub świeżo posadzoną Melisa lekarska co 7–10 dni, namaczając całą strefę korzeniową, aż się ukorzeni — zazwyczaj przez jeden do dwóch sezonów wegetacyjnych. Dojrzałe krzewy potrzebują wody głównie podczas długich okresów suszy. W doniczce podlewaj, gdy tylko wierzchnie kilka centymetrów gleby wyschnie.

Melisa lekarska najlepiej rozwija się w pełne słońce do częściowego cienia.

Melissa officinalis toleruje temperatury 60–80°F. Melisa lekarska preferuje wilgotność na poziomie 40–60%.

Dobrze przepuszczalna, gliniasta gleba z dodatkiem materii organicznej dla składników odżywczych. Dobry drenaż jest niezbędny dla Melisa lekarska, aby zapobiec podmoknięciu, które prowadzi do gnicia korzeni i problemów grzybowych.

Nawoź Melisa lekarska co 6 miesiące w okresie wegetacji zbilansowanym nawozem o spowolnionym uwalnianiu zgodnie z dawką na etykiecie. Ustalonym krzewom w dobrej glebie często potrzeba niewiele dodatkowego nawożenia, więc niech słaby wzrost lub blade liście będą dla Ciebie wskazówką.

Przestań nawozić pod koniec lata, aby nowe przyrosty mogły zdrewnieć przed zimą.

Aplikacja PlantoScan może przypominać Ci, kiedy podlewać i kiedy nawozić każdą roślinę.

Wybierz miejsce z pełne słońce do częściowego cienia i dobrze przepuszczalna, gliniasta gleba z dodatkiem materii organicznej dla składników odżywczych. Unikaj zagłębień, w których po deszczu zbiera się woda.

Melisa lekarska jest odpowiednia dla stref USDA Strefa 4a – 9b.

Krzewy z pojemników lub z bryłą korzeniową owiniętą jutą sadź wiosną lub wczesną jesienią, umieszczając szyjkę korzeniową na poziomie gruntu i obficie podlewając po posadzeniu.

Melisa lekarska może rozrastać się na około 2 stóp (0.6 m) i osiągać około 3 stóp (1 m) wysokości. Rośliny należy sadzić w odstępach około 2 stóp (0.6 m), aby dojrzałe korony nie nachodziły na siebie, oraz sadzić w odległości co najmniej połowy tej odległości od budynków, ogrodzeń i ścieżek.

Planujesz rząd lub żywopłot? Wypróbuj kalkulator rozstawu roślin.

Przycinaj Melisa lekarska w okresie spoczynku późną zimą: najpierw usuń martwe, uszkodzone i krzyżujące się gałęzie, a następnie lekko przerzedź dla nadania kształtu.

Jeśli kwitnie wiosną, przycinaj ją zaraz po przekwitnięciu, aby nie usunąć pąków na przyszły rok. Nigdy nie usuwaj więcej niż około jednej czwartej krzewu w ciągu jednego roku.

Melisa lekarska jest mrozoodporna do strefy USDA 4a, więc po zaaklimatyzowaniu może pozostać na zewnątrz przez zimę w tej strefie i cieplejszych.

Podlewaj obficie późną jesienią, zanim ziemia zamarznie, i rozłóż 5–8 cm (2–3 cale) warstwę ściółki nad strefą korzeniową, trzymając ją z dala od pnia.

Młode krzewy oraz te uprawiane w pojemnikach wymagają dodatkowej ochrony: korzenie w doniczce zamarzają znacznie łatwiej niż korzenie w gruncie.

Melisa lekarska można rozmnażać poprzez nasiona, sadzonki pędowe.

Zobacz wszystkie rośliny toksyczne dla kotów i rośliny toksyczne dla psów.

Melisa lekarska jest podatna na mszyce, przędziorki, mączliki. Regularnie sprawdzaj ulistnienie, zwłaszcza spody liści i łodygi. Szybko zwalczaj inwazje mydłem owadobójczym lub olejem neem, aby zapobiec rozprzestrzenianiu się.

Żółte liście, brązowe końcówki lub więdnięcie? Zobacz częste problemy z roślinami i sposoby ich rozwiązania.

Melisa lekarska rośnie na zewnątrz w strefach USDA Strefa 4a – 9b. Przetrwa zimy do strefy mrozoodporności 4a. Melisa lekarska pochodzi z południowo-środkowa Europa, region śródziemnomorski, Azja Środkowa, oraz Iran, jest.