Pentaglottis wieczniezielony Pielęgnacja roślin

Pentaglottis wieczniezielony (Pentaglottis sempervirens) należy do rodziny Boraginaceae w obrębie rodzaju Pentaglottis. Pentaglottis wieczniezielony pochodzi z południowo-zachodnia Europa, w północno-zachodniej Iberii i Francji.

Pokrój Pentaglottis wieczniezielony: Niska rozeta, rozłożysta roślina okrywowa, osiągający do 0.5 ft wysokości przy rozpiętości około 1 ft. Kwiaty: Mały, dzwonkowate niebieskie kwiaty w skupiskach.

Rozmiar liścia: około 2 cali.

Podlewaj młodą lub świeżo posadzoną Pentaglottis wieczniezielony co 5–7 dni, namaczając całą strefę korzeniową, aż się ukorzeni — zazwyczaj przez jeden do dwóch sezonów wegetacyjnych. Dojrzałe krzewy potrzebują wody głównie podczas długich okresów suszy. W doniczce podlewaj, gdy tylko wierzchnie kilka centymetrów gleby wyschnie.

Pentaglottis wieczniezielony najlepiej rozwija się w pełne słońce do częściowego cienia.

Pentaglottis sempervirens toleruje temperatury 50–80°F. Pentaglottis wieczniezielony preferuje wilgotność na poziomie 40–70%.

Dobrze przepuszczalna, żyzna gleba o dobrej zawartości materii organicznej. Dobry drenaż jest niezbędny dla Pentaglottis wieczniezielony, aby zapobiec podmoknięciu, które prowadzi do gnicia korzeni i problemów grzybowych.

Nawoź Pentaglottis wieczniezielony co 6 miesiące w okresie wegetacji zbilansowanym nawozem o spowolnionym uwalnianiu zgodnie z dawką na etykiecie. Ustalonym krzewom w dobrej glebie często potrzeba niewiele dodatkowego nawożenia, więc niech słaby wzrost lub blade liście będą dla Ciebie wskazówką.

Przestań nawozić pod koniec lata, aby nowe przyrosty mogły zdrewnieć przed zimą.

Aplikacja PlantoScan może przypominać Ci, kiedy podlewać i kiedy nawozić każdą roślinę.

Wybierz miejsce z pełne słońce do częściowego cienia i dobrze przepuszczalna, żyzna gleba o dobrej zawartości materii organicznej. Unikaj zagłębień, w których po deszczu zbiera się woda.

Pentaglottis wieczniezielony jest odpowiednia dla stref USDA Strefa 5a – 8b.

Krzewy z pojemników lub z bryłą korzeniową owiniętą jutą sadź wiosną lub wczesną jesienią, umieszczając szyjkę korzeniową na poziomie gruntu i obficie podlewając po posadzeniu.

Pentaglottis wieczniezielony może rozrastać się na około 1 stóp (0.3 m) i osiągać około 1 stóp (0 m) wysokości. Rośliny należy sadzić w odstępach około 1 stóp (0.3 m), aby dojrzałe korony nie nachodziły na siebie, oraz sadzić w odległości co najmniej połowy tej odległości od budynków, ogrodzeń i ścieżek.

Planujesz rząd lub żywopłot? Wypróbuj kalkulator rozstawu roślin.

Przycinaj Pentaglottis wieczniezielony w okresie spoczynku późną zimą: najpierw usuń martwe, uszkodzone i krzyżujące się gałęzie, a następnie lekko przerzedź dla nadania kształtu.

Jeśli kwitnie wiosną, przycinaj ją zaraz po przekwitnięciu, aby nie usunąć pąków na przyszły rok. Nigdy nie usuwaj więcej niż około jednej czwartej krzewu w ciągu jednego roku.

Pentaglottis wieczniezielony jest mrozoodporna do strefy USDA 5a, więc po zaaklimatyzowaniu może pozostać na zewnątrz przez zimę w tej strefie i cieplejszych.

Podlewaj obficie późną jesienią, zanim ziemia zamarznie, i rozłóż 5–8 cm (2–3 cale) warstwę ściółki nad strefą korzeniową, trzymając ją z dala od pnia.

Młode krzewy oraz te uprawiane w pojemnikach wymagają dodatkowej ochrony: korzenie w doniczce zamarzają znacznie łatwiej niż korzenie w gruncie.

Pentaglottis wieczniezielony można rozmnażać poprzez nasiona, podział bryły korzeniowej.

Zobacz wszystkie rośliny toksyczne dla kotów i rośliny toksyczne dla psów.

Pentaglottis wieczniezielony jest podatna na mszyce, Przędziorki, Ślimaki. Regularnie sprawdzaj ulistnienie, zwłaszcza spody liści i łodygi. Szybko zwalczaj inwazje mydłem owadobójczym lub olejem neem, aby zapobiec rozprzestrzenianiu się.

Żółte liście, brązowe końcówki lub więdnięcie? Zobacz częste problemy z roślinami i sposoby ich rozwiązania.

Pentaglottis wieczniezielony rośnie na zewnątrz w strefach USDA Strefa 5a – 8b. Przetrwa zimy do strefy mrozoodporności 5a. Pentaglottis wieczniezielony pochodzi z południowo-zachodnia Europa, w północno-zachodniej Iberii i Francji.