Jeżyna wiązolistna Pielęgnacja roślin

Jeżyna wiązolistna (Rubus ulmifolius) należy do rodziny Rosaceae w obrębie rodzaju Rubus. Jeżyna wiązolistna pochodzi z Europa i Afryka Północna, oraz zadomowiła się również w częściach Stanów Zjednoczonych, Australia, oraz południową Amerykę Południową.

Pokrój Jeżyna wiązolistna: Płożący, krzew tworzący zarośla, osiągający do 4 ft wysokości przy rozpiętości około 6 ft. Kwiaty: Białe lub różowe pięciopłatkowe kwiaty w skupiskach.

Rozmiar liścia: około 4 cali.

Podlewaj młodą lub świeżo posadzoną Jeżyna wiązolistna co 3–5 dni, namaczając całą strefę korzeniową, aż się ukorzeni — zazwyczaj przez jeden do dwóch sezonów wegetacyjnych. Dojrzałe krzewy potrzebują wody głównie podczas długich okresów suszy. W doniczce podlewaj, gdy tylko wierzchnie kilka centymetrów gleby wyschnie.

Jeżyna wiązolistna najlepiej rozwija się w pełne słońce do częściowego cienia.

Rubus ulmifolius toleruje temperatury 50–80°F. Jeżyna wiązolistna preferuje wilgotność na poziomie 40–70%.

Dobrze przepuszczalna gleba gliniasta z dodatkiem kompostu dla składników odżywczych. Dobry drenaż jest niezbędny dla Jeżyna wiązolistna, aby zapobiec podmoknięciu, które prowadzi do gnicia korzeni i problemów grzybowych.

Nawoź Jeżyna wiązolistna co 6 miesiące w okresie wegetacji zbilansowanym nawozem o spowolnionym uwalnianiu zgodnie z dawką na etykiecie. Ustalonym krzewom w dobrej glebie często potrzeba niewiele dodatkowego nawożenia, więc niech słaby wzrost lub blade liście będą dla Ciebie wskazówką.

Przestań nawozić pod koniec lata, aby nowe przyrosty mogły zdrewnieć przed zimą.

Aplikacja PlantoScan może przypominać Ci, kiedy podlewać i kiedy nawozić każdą roślinę.

Wybierz miejsce z pełne słońce do częściowego cienia i dobrze przepuszczalna gleba gliniasta z dodatkiem kompostu dla składników odżywczych. Unikaj zagłębień, w których po deszczu zbiera się woda.

Jeżyna wiązolistna jest odpowiednia dla stref USDA Strefa 12a.

Krzewy z pojemników lub z bryłą korzeniową owiniętą jutą sadź wiosną lub wczesną jesienią, umieszczając szyjkę korzeniową na poziomie gruntu i obficie podlewając po posadzeniu.

Jeżyna wiązolistna może rozrastać się na około 6 stóp (1.8 m) i osiągać około 4 stóp (1 m) wysokości. Rośliny należy sadzić w odstępach około 6 stóp (1.8 m), aby dojrzałe korony nie nachodziły na siebie, oraz sadzić w odległości co najmniej połowy tej odległości od budynków, ogrodzeń i ścieżek.

Planujesz rząd lub żywopłot? Wypróbuj kalkulator rozstawu roślin.

Przycinaj Jeżyna wiązolistna w okresie spoczynku późną zimą: najpierw usuń martwe, uszkodzone i krzyżujące się gałęzie, a następnie lekko przerzedź dla nadania kształtu.

Jeśli kwitnie wiosną, przycinaj ją zaraz po przekwitnięciu, aby nie usunąć pąków na przyszły rok. Nigdy nie usuwaj więcej niż około jednej czwartej krzewu w ciągu jednego roku.

Jeżyna wiązolistna jest wrażliwa na mróz (mrozoodporna do strefy USDA 12). W chłodniejszych rejonach uprawiaj ją w pojemniku i przenieś w jasne, wolne od mrozu miejsce przed pierwszymi przymrozkami.

Jeżyna wiązolistna można rozmnażać poprzez podział, sadzonki pędowe, odkłady. Podobne techniki rozmnażania mają zastosowanie również w przypadku Malina czarna, które należą do tego samego rodzaju.

Zobacz wszystkie rośliny toksyczne dla kotów i rośliny toksyczne dla psów.

Jeżyna wiązolistna jest podatna na mszyce, przędziorki, kistnik malinowiec. Regularnie sprawdzaj ulistnienie, zwłaszcza spody liści i łodygi. Szybko zwalczaj inwazje mydłem owadobójczym lub olejem neem, aby zapobiec rozprzestrzenianiu się.

Żółte liście, brązowe końcówki lub więdnięcie? Zobacz częste problemy z roślinami i sposoby ich rozwiązania.

Jeżyna wiązolistna rośnie na zewnątrz w strefach USDA Strefa 12a. Przetrwa zimy do strefy mrozoodporności 12a. Jeżyna wiązolistna pochodzi z Europa i Afryka Północna, oraz zadomowiła się również w częściach Stanów Zjednoczonych, Australia, oraz południową Amerykę Południową. W chłodniejszych regionach uprawiaj Jeżyna wiązolistna jako roślinę doniczkową lub wnieś ją do pomieszczenia przed pierwszymi przymrozkami.