Skimmia japońska Pielęgnacja roślin

Skimmia japońska (Skimmia japonica) należy do rodziny Rutaceae w obrębie rodzaju Skimmia. Skimmia japońska pochodzi z Japonia, Tajwan, Chiny, Wietnam, Filipiny, oraz rosyjski Daleki Wschód.

Pokrój Skimmia japońska: Kompaktowy, zaokrąglony krzew, osiągający do 3 ft wysokości przy rozpiętości około 3 ft. Kwiaty: Skupiska małych, pachnące białe lub różowe kwiaty.

Rozmiar liścia: około 3 cali.

Podlewaj młodą lub świeżo posadzoną Skimmia japońska co 7–14 dni, namaczając całą strefę korzeniową, aż się ukorzeni — zazwyczaj przez jeden do dwóch sezonów wegetacyjnych. Dojrzałe krzewy potrzebują wody głównie podczas długich okresów suszy. W doniczce podlewaj, gdy tylko wierzchnie kilka centymetrów gleby wyschnie.

Skimmia japońska najlepiej rozwija się w półcień do pełnego cienia. Optymalny zakres światła to 100–500 lux. Unikaj wystawiania Skimmia japońska na bezpośrednie, ostre światło słoneczne przez dłuższy czas, ponieważ może to przypalić liście.

Skimmia japonica toleruje temperatury 50–70°F. Skimmia japońska preferuje wilgotność na poziomie 40–60%.

Dobrze przepuszczalna, kwaśna gleba o wysokiej zawartości materii organicznej. Dobry drenaż jest niezbędny dla Skimmia japońska, aby zapobiec podmoknięciu, które prowadzi do gnicia korzeni i problemów grzybowych.

Nawoź Skimmia japońska co 6 miesiące w okresie wegetacji zbilansowanym nawozem o spowolnionym uwalnianiu zgodnie z dawką na etykiecie. Ustalonym krzewom w dobrej glebie często potrzeba niewiele dodatkowego nawożenia, więc niech słaby wzrost lub blade liście będą dla Ciebie wskazówką.

Przestań nawozić pod koniec lata, aby nowe przyrosty mogły zdrewnieć przed zimą.

Aplikacja PlantoScan może przypominać Ci, kiedy podlewać i kiedy nawozić każdą roślinę.

Wybierz miejsce z półcień do pełnego cienia i dobrze przepuszczalna, kwaśna gleba o wysokiej zawartości materii organicznej. Unikaj zagłębień, w których po deszczu zbiera się woda.

Skimmia japońska jest odpowiednia dla stref USDA Strefa 7a – 9b.

Krzewy z pojemników lub z bryłą korzeniową owiniętą jutą sadź wiosną lub wczesną jesienią, umieszczając szyjkę korzeniową na poziomie gruntu i obficie podlewając po posadzeniu.

Skimmia japońska może rozrastać się na około 3 stóp (0.9 m) i osiągać około 3 stóp (1 m) wysokości. Rośliny należy sadzić w odstępach około 3 stóp (0.9 m), aby dojrzałe korony nie nachodziły na siebie, oraz sadzić w odległości co najmniej połowy tej odległości od budynków, ogrodzeń i ścieżek.

Planujesz rząd lub żywopłot? Wypróbuj kalkulator rozstawu roślin.

Przycinaj Skimmia japońska w okresie spoczynku późną zimą: najpierw usuń martwe, uszkodzone i krzyżujące się gałęzie, a następnie lekko przerzedź dla nadania kształtu.

Jeśli kwitnie wiosną, przycinaj ją zaraz po przekwitnięciu, aby nie usunąć pąków na przyszły rok. Nigdy nie usuwaj więcej niż około jednej czwartej krzewu w ciągu jednego roku.

Skimmia japońska jest mrozoodporna do strefy USDA 7a, więc po zaaklimatyzowaniu może pozostać na zewnątrz przez zimę w tej strefie i cieplejszych.

Podlewaj obficie późną jesienią, zanim ziemia zamarznie, i rozłóż 5–8 cm (2–3 cale) warstwę ściółki nad strefą korzeniową, trzymając ją z dala od pnia.

Młode krzewy oraz te uprawiane w pojemnikach wymagają dodatkowej ochrony: korzenie w doniczce zamarzają znacznie łatwiej niż korzenie w gruncie.

Skimmia japońska można rozmnażać poprzez nasiona, sadzonki półzdrewniałe. Podobne techniki rozmnażania mają zastosowanie również w przypadku Skimmia anquetilia, które należą do tego samego rodzaju.

Zobacz wszystkie rośliny toksyczne dla kotów i rośliny toksyczne dla psów.

Skimmia japońska jest podatna na mszyce, czerwce, przędziorki. Regularnie sprawdzaj ulistnienie, zwłaszcza spody liści i łodygi. Szybko zwalczaj inwazje mydłem owadobójczym lub olejem neem, aby zapobiec rozprzestrzenianiu się.

Żółte liście, brązowe końcówki lub więdnięcie? Zobacz częste problemy z roślinami i sposoby ich rozwiązania.

Skimmia japońska rośnie na zewnątrz w strefach USDA Strefa 7a – 9b. Przetrwa zimy do strefy mrozoodporności 7a. Skimmia japońska pochodzi z Japonia, Tajwan, Chiny, Wietnam, Filipiny, oraz rosyjski Daleki Wschód.