Wiąz syberyjski Pielęgnacja roślin

Wiąz syberyjski (Ulmus pumila) należy do rodziny Ulmaceae w obrębie rodzaju Ulmus. Wiąz syberyjski pochodzi z Azja.

Pokrój Wiąz syberyjski: Wysoki, drzewo zrzucające liście, osiągający do 80 ft wysokości przy rozpiętości około 60 ft. Kwiaty: Niepozorne małe kwiaty.

Rozmiar liścia: około 4 cali.

Podlewaj młodą lub świeżo posadzoną Wiąz syberyjski co 7–14 dni, namaczając całą strefę korzeniową, aż się ukorzeni — zazwyczaj przez jeden do dwóch sezonów wegetacyjnych. Dojrzałe drzewa potrzebują wody głównie podczas długich okresów suszy. W doniczce podlewaj, gdy tylko wierzchnie kilka centymetrów gleby wyschnie.

Wiąz syberyjski najlepiej rozwija się w pełne słońce do częściowego cienia.

Ulmus pumila toleruje temperatury 50–90°F. Wiąz syberyjski preferuje wilgotność na poziomie 40–70%.

Dobrze przepuszczalna gleba gliniasta o dobrej zawartości materii organicznej. Dobry drenaż jest niezbędny dla Wiąz syberyjski, aby zapobiec podmoknięciu, które prowadzi do gnicia korzeni i problemów grzybowych.

Nawoź Wiąz syberyjski co 8 miesiące w okresie wegetacji zbilansowanym nawozem o spowolnionym uwalnianiu zgodnie z dawką na etykiecie. Ustalonym drzewom w dobrej glebie często potrzeba niewiele dodatkowego nawożenia, więc niech słaby wzrost lub blade liście będą dla Ciebie wskazówką.

Przestań nawozić pod koniec lata, aby nowe przyrosty mogły zdrewnieć przed zimą.

Aplikacja PlantoScan może przypominać Ci, kiedy podlewać i kiedy nawozić każdą roślinę.

Wybierz miejsce z pełne słońce do częściowego cienia i dobrze przepuszczalna gleba gliniasta o dobrej zawartości materii organicznej. Unikaj zagłębień, w których po deszczu zbiera się woda.

Wiąz syberyjski jest odpowiednia dla stref USDA Strefa 3a – 9b.

Drzewa z pojemników lub z bryłą korzeniową owiniętą jutą sadź wiosną lub wczesną jesienią, umieszczając szyjkę korzeniową na poziomie gruntu i obficie podlewając po posadzeniu.

Wiąz syberyjski może rozrastać się na około 60 stóp (18.3 m) i osiągać około 80 stóp (24 m) wysokości. Rośliny należy sadzić w odstępach około 60 stóp (18.3 m), aby dojrzałe korony nie nachodziły na siebie, oraz sadzić w odległości co najmniej połowy tej odległości od budynków, ogrodzeń i ścieżek.

Planujesz rząd lub żywopłot? Wypróbuj kalkulator rozstawu drzew.

Przycinaj Wiąz syberyjski w okresie spoczynku późną zimą: najpierw usuń martwe, uszkodzone i krzyżujące się gałęzie, a następnie lekko przerzedź dla nadania kształtu.

Jeśli kwitnie wiosną, przycinaj ją zaraz po przekwitnięciu, aby nie usunąć pąków na przyszły rok. Nigdy nie usuwaj więcej niż około jednej czwartej drzewa w ciągu jednego roku.

Wiąz syberyjski jest mrozoodporna do strefy USDA 3a, więc po zaaklimatyzowaniu może pozostać na zewnątrz przez zimę w tej strefie i cieplejszych.

Podlewaj obficie późną jesienią, zanim ziemia zamarznie, i rozłóż 5–8 cm (2–3 cale) warstwę ściółki nad strefą korzeniową, trzymając ją z dala od pnia.

Młode drzewa oraz te uprawiane w pojemnikach wymagają dodatkowej ochrony: korzenie w doniczce zamarzają znacznie łatwiej niż korzenie w gruncie.

Wiąz syberyjski można rozmnażać poprzez nasiona, sadzonki zdrewniałe. Podobne techniki rozmnażania mają zastosowanie również w przypadku Ulmus americana, które należą do tego samego rodzaju.

Zobacz wszystkie rośliny toksyczne dla kotów i rośliny toksyczne dla psów.

Wiąz syberyjski jest podatna na szeliniak jesionowy, mszyce, gąsienice. Regularnie sprawdzaj ulistnienie, zwłaszcza spody liści i łodygi. Szybko zwalczaj inwazje mydłem owadobójczym lub olejem neem, aby zapobiec rozprzestrzenianiu się.

Żółte liście, brązowe końcówki lub więdnięcie? Zobacz częste problemy z roślinami i sposoby ich rozwiązania.

Wiąz syberyjski rośnie na zewnątrz w strefach USDA Strefa 3a – 9b. Przetrwa zimy do strefy mrozoodporności 3a. Wiąz syberyjski pochodzi z Azja.