Veronica catarractae Pielęgnacja roślin

Veronica catarractae (Veronica catarractae) należy do rodziny Plantaginaceae w obrębie rodzaju Veronica. Veronica catarractae pochodzi z Nowa Zelandia.

Pokrój Veronica catarractae: Niska rozeta, rozłożysty, osiągający do 0.5 ft wysokości przy rozpiętości około 1 ft. Kwiaty: Mały, rurkowate kwiaty w odcieniach niebieskiego, różowe, lub białe.

Rozmiar liścia: około 3 cali.

Podlewaj młodą lub świeżo posadzoną Veronica catarractae co 7–10 dni, namaczając całą strefę korzeniową, aż się ukorzeni — zazwyczaj przez jeden do dwóch sezonów wegetacyjnych. Dojrzałe krzewy potrzebują wody głównie podczas długich okresów suszy. W doniczce podlewaj, gdy tylko wierzchnie kilka centymetrów gleby wyschnie.

Veronica catarractae najlepiej rozwija się w pełne słońce do częściowego cienia.

Veronica catarractae toleruje temperatury 50–75°F. Veronica catarractae preferuje wilgotność na poziomie 40–60%.

Dobrze przepuszczalna gleba gliniasta z dodatkiem kompostu dla składników odżywczych. Dobry drenaż jest niezbędny dla Veronica catarractae, aby zapobiec podmoknięciu, które prowadzi do gnicia korzeni i problemów grzybowych.

Nawoź Veronica catarractae co 6 miesiące w okresie wegetacji zbilansowanym nawozem o spowolnionym uwalnianiu zgodnie z dawką na etykiecie. Ustalonym krzewom w dobrej glebie często potrzeba niewiele dodatkowego nawożenia, więc niech słaby wzrost lub blade liście będą dla Ciebie wskazówką.

Przestań nawozić pod koniec lata, aby nowe przyrosty mogły zdrewnieć przed zimą.

Aplikacja PlantoScan może przypominać Ci, kiedy podlewać i kiedy nawozić każdą roślinę.

Wybierz miejsce z pełne słońce do częściowego cienia i dobrze przepuszczalna gleba gliniasta z dodatkiem kompostu dla składników odżywczych. Unikaj zagłębień, w których po deszczu zbiera się woda.

Veronica catarractae jest odpowiednia dla stref USDA Strefa 12a.

Krzewy z pojemników lub z bryłą korzeniową owiniętą jutą sadź wiosną lub wczesną jesienią, umieszczając szyjkę korzeniową na poziomie gruntu i obficie podlewając po posadzeniu.

Veronica catarractae może rozrastać się na około 1 stóp (0.3 m) i osiągać około 1 stóp (0 m) wysokości. Rośliny należy sadzić w odstępach około 1 stóp (0.3 m), aby dojrzałe korony nie nachodziły na siebie, oraz sadzić w odległości co najmniej połowy tej odległości od budynków, ogrodzeń i ścieżek.

Planujesz rząd lub żywopłot? Wypróbuj kalkulator rozstawu roślin.

Przycinaj Veronica catarractae w okresie spoczynku późną zimą: najpierw usuń martwe, uszkodzone i krzyżujące się gałęzie, a następnie lekko przerzedź dla nadania kształtu.

Jeśli kwitnie wiosną, przycinaj ją zaraz po przekwitnięciu, aby nie usunąć pąków na przyszły rok. Nigdy nie usuwaj więcej niż około jednej czwartej krzewu w ciągu jednego roku.

Veronica catarractae jest wrażliwa na mróz (mrozoodporna do strefy USDA 12). W chłodniejszych rejonach uprawiaj ją w pojemniku i przenieś w jasne, wolne od mrozu miejsce przed pierwszymi przymrozkami.

Veronica catarractae można rozmnażać poprzez nasiona, podział kęp. Podobne techniki rozmnażania mają zastosowanie również w przypadku Veronica agrestis, które należą do tego samego rodzaju.

Zobacz wszystkie rośliny toksyczne dla kotów i rośliny toksyczne dla psów.

Veronica catarractae jest podatna na mszyce, ślimaki nagie, ślimaki. Regularnie sprawdzaj ulistnienie, zwłaszcza spody liści i łodygi. Szybko zwalczaj inwazje mydłem owadobójczym lub olejem neem, aby zapobiec rozprzestrzenianiu się.

Żółte liście, brązowe końcówki lub więdnięcie? Zobacz częste problemy z roślinami i sposoby ich rozwiązania.

Veronica catarractae rośnie na zewnątrz w strefach USDA Strefa 12a. Przetrwa zimy do strefy mrozoodporności 12a. Veronica catarractae pochodzi z Nowa Zelandia. W chłodniejszych regionach uprawiaj Veronica catarractae jako roślinę doniczkową lub wnieś ją do pomieszczenia przed pierwszymi przymrozkami.