Zamia pumila Pielęgnacja roślin

Zamia pumila (Zamia pumila) należy do rodziny Zamiaceae w obrębie rodzaju Zamia. Zamia pumila pochodzi z Wielkie Antyle.

Pokrój Zamia pumila: Wolno rosnący, sagowiec o wyglądzie palmy, osiągający do 3 ft wysokości przy rozpiętości około 3 ft. Kwiaty: Struktury przypominające szyszki, które nie są prawdziwymi kwiatami.

Rozmiar liścia: około 24 cali.

Podlewaj młodą lub świeżo posadzoną Zamia pumila co 14–21 dni, namaczając całą strefę korzeniową, aż się ukorzeni — zazwyczaj przez jeden do dwóch sezonów wegetacyjnych. Dojrzałe krzewy potrzebują wody głównie podczas długich okresów suszy. W doniczce podlewaj, gdy tylko wierzchnie kilka centymetrów gleby wyschnie.

Zamia pumila najlepiej rozwija się w jasne, rozproszone światło do półcienia. Unikaj wystawiania Zamia pumila na bezpośrednie, ostre światło słoneczne przez dłuższy czas, ponieważ może to przypalić liście.

Zamia pumila toleruje temperatury 65–85°F. Zamia pumila preferuje wilgotność na poziomie 50–70%. Taca z kamykami lub nawilżacz powietrza pomagają utrzymać odpowiednią wilgotność wokół rośliny.

Dobrze przepuszczalna, lekko kwaśna gleba z dodatkiem materii organicznej, takiej jak torf lub kompost. Dobry drenaż jest niezbędny dla Zamia pumila, aby zapobiec podmoknięciu, które prowadzi do gnicia korzeni i problemów grzybowych.

Nawoź Zamia pumila co 8 miesiące w okresie wegetacji zbilansowanym nawozem o spowolnionym uwalnianiu zgodnie z dawką na etykiecie. Ustalonym krzewom w dobrej glebie często potrzeba niewiele dodatkowego nawożenia, więc niech słaby wzrost lub blade liście będą dla Ciebie wskazówką.

Przestań nawozić pod koniec lata, aby nowe przyrosty mogły zdrewnieć przed zimą.

Aplikacja PlantoScan może przypominać Ci, kiedy podlewać i kiedy nawozić każdą roślinę.

Wybierz miejsce z jasne, rozproszone światło do półcienia i dobrze przepuszczalna, lekko kwaśna gleba z dodatkiem materii organicznej, takiej jak torf lub kompost. Unikaj zagłębień, w których po deszczu zbiera się woda.

Zamia pumila jest odpowiednia dla stref USDA Strefa 9b – 11b.

Krzewy z pojemników lub z bryłą korzeniową owiniętą jutą sadź wiosną lub wczesną jesienią, umieszczając szyjkę korzeniową na poziomie gruntu i obficie podlewając po posadzeniu.

Zamia pumila może rozrastać się na około 3 stóp (0.9 m) i osiągać około 3 stóp (1 m) wysokości. Rośliny należy sadzić w odstępach około 3 stóp (0.9 m), aby dojrzałe korony nie nachodziły na siebie, oraz sadzić w odległości co najmniej połowy tej odległości od budynków, ogrodzeń i ścieżek.

Planujesz rząd lub żywopłot? Wypróbuj kalkulator rozstawu roślin.

Przycinaj Zamia pumila w okresie spoczynku późną zimą: najpierw usuń martwe, uszkodzone i krzyżujące się gałęzie, a następnie lekko przerzedź dla nadania kształtu.

Jeśli kwitnie wiosną, przycinaj ją zaraz po przekwitnięciu, aby nie usunąć pąków na przyszły rok. Nigdy nie usuwaj więcej niż około jednej czwartej krzewu w ciągu jednego roku.

Zamia pumila jest wrażliwa na mróz (mrozoodporna do strefy USDA 9). W chłodniejszych rejonach uprawiaj ją w pojemniku i przenieś w jasne, wolne od mrozu miejsce przed pierwszymi przymrozkami.

Zamia pumila można rozmnażać poprzez przez podział odrostów lub z nasion. Podobne techniki rozmnażania mają zastosowanie również w przypadku Zamia acuminata, które należą do tego samego rodzaju.

Zobacz wszystkie rośliny toksyczne dla kotów i rośliny toksyczne dla psów.

Zamia pumila jest podatna na wełnowce, czerwce, przędziorki. Regularnie sprawdzaj ulistnienie, zwłaszcza spody liści i łodygi. Szybko zwalczaj inwazje mydłem owadobójczym lub olejem neem, aby zapobiec rozprzestrzenianiu się.

Żółte liście, brązowe końcówki lub więdnięcie? Zobacz częste problemy z roślinami i sposoby ich rozwiązania.

Zamia pumila rośnie na zewnątrz w strefach USDA Strefa 9b – 11b. Przetrwa zimy do strefy mrozoodporności 9b. Zamia pumila pochodzi z Wielkie Antyle. W chłodniejszych regionach uprawiaj Zamia pumila jako roślinę doniczkową lub wnieś ją do pomieszczenia przed pierwszymi przymrozkami.