Zamiokulkas zamiolistny Pielęgnacja roślin

Zamiokulkas zamiolistny (Zamioculcas zamiifolia) należy do rodziny Araceae w obrębie rodzaju Zamioculcas. Zamiokulkas zamiolistny pochodzi z Afryka Wschodnia, Od Kenii do RPA.

Pokrój Zamiokulkas zamiolistny: Wzniesione łodygi i ciemnozielone, błyszczące liście. Wytwarza podziemne kłącza, osiągający do 5 ft wysokości przy rozpiętości około 2 ft. Kwiaty: Pochwa kwiatostanowa i kolba.

Rozmiar liścia: około 4 cali.

Podlewaj młodą lub świeżo posadzoną Zamiokulkas zamiolistny co 21–28 dni, namaczając całą strefę korzeniową, aż się ukorzeni — zazwyczaj przez jeden do dwóch sezonów wegetacyjnych. Dojrzałe drzewa potrzebują wody głównie podczas długich okresów suszy. W doniczce podlewaj, gdy tylko wierzchnie kilka centymetrów gleby wyschnie.

Zamiokulkas zamiolistny najlepiej rozwija się w jasne rozproszone światło. Unikaj wystawiania Zamiokulkas zamiolistny na bezpośrednie, ostre światło słoneczne przez dłuższy czas, ponieważ może to przypalić liście.

Zamioculcas zamiifolia toleruje temperatury 65–75°F. Zamiokulkas zamiolistny preferuje wilgotność na poziomie 40–50%.

Dobrze przepuszczalna gleba z użyciem podłoża do kaktusów zawierającego perlit i piasek ogrodniczy w stosunku 1:1. Dobry drenaż jest niezbędny dla Zamiokulkas zamiolistny, aby zapobiec podmoknięciu, które prowadzi do gnicia korzeni i problemów grzybowych.

Wybierz miejsce z jasne rozproszone światło i dobrze przepuszczalna gleba z użyciem podłoża do kaktusów zawierającego perlit i piasek ogrodniczy w stosunku 1:1. Unikaj zagłębień, w których po deszczu zbiera się woda.

Zamiokulkas zamiolistny jest odpowiednia dla stref USDA Strefa 10b – 12b.

Drzewa z pojemników lub z bryłą korzeniową owiniętą jutą sadź wiosną lub wczesną jesienią, umieszczając szyjkę korzeniową na poziomie gruntu i obficie podlewając po posadzeniu.

Zamiokulkas zamiolistny może rozrastać się na około 2 stóp (0.6 m) i osiągać około 5 stóp (2 m) wysokości. Rośliny należy sadzić w odstępach około 2 stóp (0.6 m), aby dojrzałe korony nie nachodziły na siebie, oraz sadzić w odległości co najmniej połowy tej odległości od budynków, ogrodzeń i ścieżek.

Planujesz rząd lub żywopłot? Wypróbuj kalkulator rozstawu drzew.

Przycinaj Zamiokulkas zamiolistny w okresie spoczynku późną zimą: najpierw usuń martwe, uszkodzone i krzyżujące się gałęzie, a następnie lekko przerzedź dla nadania kształtu.

Jeśli kwitnie wiosną, przycinaj ją zaraz po przekwitnięciu, aby nie usunąć pąków na przyszły rok. Nigdy nie usuwaj więcej niż około jednej czwartej drzewa w ciągu jednego roku.

Zamiokulkas zamiolistny jest wrażliwa na mróz (mrozoodporna do strefy USDA 10). W chłodniejszych rejonach uprawiaj ją w pojemniku i przenieś w jasne, wolne od mrozu miejsce przed pierwszymi przymrozkami.

Zamiokulkas zamiolistny można rozmnażać poprzez sadzonki liściowe, podział.

Zobacz wszystkie rośliny toksyczne dla kotów i rośliny toksyczne dla psów.

Zamiokulkas zamiolistny jest podatna na przędziorki, wełnowce. Regularnie sprawdzaj ulistnienie, zwłaszcza spody liści i łodygi. Szybko zwalczaj inwazje mydłem owadobójczym lub olejem neem, aby zapobiec rozprzestrzenianiu się.

Żółte liście, brązowe końcówki lub więdnięcie? Zobacz częste problemy z roślinami i sposoby ich rozwiązania.

Zamiokulkas zamiolistny rośnie na zewnątrz w strefach USDA Strefa 10b – 12b. Przetrwa zimy do strefy mrozoodporności 10b. Zamiokulkas zamiolistny pochodzi z Afryka Wschodnia, Od Kenii do RPA. W chłodniejszych regionach uprawiaj Zamiokulkas zamiolistny jako roślinę doniczkową lub wnieś ją do pomieszczenia przed pierwszymi przymrozkami.