Klon Campbella Pielęgnacja roślin

Klon Campbella (Acer campbellii) należy do rodziny Sapindaceae w obrębie rodzaju Acer. Klon Campbella pochodzi z lasy mieszane na wysokości 1, 800–3, 700 metrów (6, 000–12, 000 stóp) w Bhutanie, północne Indie, Laos, Mjanma, Nepal, oraz Wietnam, a także południowy Syczuan, południowy Tybet, oraz północno-zachodni Junnan w Chinach.

Pokrój Klon Campbella: Wzniesiony, rozłożyste drzewo, osiągający do 30 ft wysokości przy rozpiętości około 25 ft. Kwiaty: Małe, niepozorne kwiaty w skupiskach.

Rozmiar liścia: około 6 cali.

Podlewaj młodą lub świeżo posadzoną Klon Campbella co 7–14 dni, namaczając całą strefę korzeniową, aż się ukorzeni — zazwyczaj przez jeden do dwóch sezonów wegetacyjnych. Dojrzałe drzewa potrzebują wody głównie podczas długich okresów suszy. W doniczce podlewaj, gdy tylko wierzchnie kilka centymetrów gleby wyschnie.

Klon Campbella najlepiej rozwija się w pełne słońce do częściowego cienia.

Acer campbellii toleruje temperatury 20–100°F. Klon Campbella preferuje wilgotność na poziomie 40–70%.

Żyzna, dobrze przepuszczalna gleba z dużą ilością materii organicznej. Dobry drenaż jest niezbędny dla Klon Campbella, aby zapobiec podmoknięciu, które prowadzi do gnicia korzeni i problemów grzybowych.

Nawoź Klon Campbella co 8 miesiące w okresie wegetacji zbilansowanym nawozem o spowolnionym uwalnianiu zgodnie z dawką na etykiecie. Ustalonym drzewom w dobrej glebie często potrzeba niewiele dodatkowego nawożenia, więc niech słaby wzrost lub blade liście będą dla Ciebie wskazówką.

Przestań nawozić pod koniec lata, aby nowe przyrosty mogły zdrewnieć przed zimą.

Aplikacja PlantoScan może przypominać Ci, kiedy podlewać i kiedy nawozić każdą roślinę.

Wybierz miejsce z pełne słońce do częściowego cienia i żyzna, dobrze przepuszczalna gleba z dużą ilością materii organicznej. Unikaj zagłębień, w których po deszczu zbiera się woda.

Klon Campbella jest odpowiednia dla stref USDA Strefa 8a – 9b.

Drzewa z pojemników lub z bryłą korzeniową owiniętą jutą sadź wiosną lub wczesną jesienią, umieszczając szyjkę korzeniową na poziomie gruntu i obficie podlewając po posadzeniu.

Klon Campbella może rozrastać się na około 25 stóp (7.6 m) i osiągać około 30 stóp (9 m) wysokości. Rośliny należy sadzić w odstępach około 25 stóp (7.6 m), aby dojrzałe korony nie nachodziły na siebie, oraz sadzić w odległości co najmniej połowy tej odległości od budynków, ogrodzeń i ścieżek.

Planujesz rząd lub żywopłot? Wypróbuj kalkulator rozstawu drzew.

Przycinaj Klon Campbella w okresie spoczynku późną zimą: najpierw usuń martwe, uszkodzone i krzyżujące się gałęzie, a następnie lekko przerzedź dla nadania kształtu.

Jeśli kwitnie wiosną, przycinaj ją zaraz po przekwitnięciu, aby nie usunąć pąków na przyszły rok. Nigdy nie usuwaj więcej niż około jednej czwartej drzewa w ciągu jednego roku.

Klon Campbella jest mrozoodporna do strefy USDA 8a, więc po zaaklimatyzowaniu może pozostać na zewnątrz przez zimę w tej strefie i cieplejszych.

Podlewaj obficie późną jesienią, zanim ziemia zamarznie, i rozłóż 5–8 cm (2–3 cale) warstwę ściółki nad strefą korzeniową, trzymając ją z dala od pnia.

Młode drzewa oraz te uprawiane w pojemnikach wymagają dodatkowej ochrony: korzenie w doniczce zamarzają znacznie łatwiej niż korzenie w gruncie.

Klon Campbella można rozmnażać poprzez nasiona, sadzonki półzdrewniałe. Podobne techniki rozmnażania mają zastosowanie również w przypadku Klon cukrowy, które należą do tego samego rodzaju.

Zobacz wszystkie rośliny toksyczne dla kotów i rośliny toksyczne dla psów.

Klon Campbella jest podatna na mszyce, czerwce, gąsienice. Regularnie sprawdzaj ulistnienie, zwłaszcza spody liści i łodygi. Szybko zwalczaj inwazje mydłem owadobójczym lub olejem neem, aby zapobiec rozprzestrzenianiu się.

Żółte liście, brązowe końcówki lub więdnięcie? Zobacz częste problemy z roślinami i sposoby ich rozwiązania.

Klon Campbella rośnie na zewnątrz w strefach USDA Strefa 8a – 9b. Przetrwa zimy do strefy mrozoodporności 8a. Klon Campbella pochodzi z lasy mieszane na wysokości 1, 800–3, 700 metrów (6, 000–12, 000 stóp) w Bhutanie, północne Indie, Laos, Mjanma, Nepal, oraz Wietnam, a także południowy Syczuan, południowy Tybet, oraz północno-zachodni Junnan w Chinach.