Świerk Brewera Pielęgnacja roślin

Świerk Brewera (Picea breweriana) należy do rodziny Pinaceae w obrębie rodzaju Picea. Świerk Brewera pochodzi z Północno-zachodnia Kalifornia, Południowo-zachodni Oregon.

Pokrój Świerk Brewera: Kompaktowy, Piramidalny, osiągający do 30 ft wysokości przy rozpiętości około 15 ft. Kwiaty: Oddzielne szyszki męskie i żeńskie, z szyszkami męskimi małymi i żółtawymi oraz szyszkami żeńskimi większymi i początkowo zielonymi, brązowiejące w miarę dojrzewania.

Rozmiar liścia: około 1 cali.

Podlewaj młodą lub świeżo posadzoną Świerk Brewera co 7–14 dni, namaczając całą strefę korzeniową, aż się ukorzeni — zazwyczaj przez jeden do dwóch sezonów wegetacyjnych. Dojrzałe drzewa potrzebują wody głównie podczas długich okresów suszy. W doniczce podlewaj, gdy tylko wierzchnie kilka centymetrów gleby wyschnie.

Świerk Brewera najlepiej rozwija się w jasne rozproszone światło. Unikaj wystawiania Świerk Brewera na bezpośrednie, ostre światło słoneczne przez dłuższy czas, ponieważ może to przypalić liście.

Picea breweriana toleruje temperatury 20–80°F. Świerk Brewera preferuje wilgotność na poziomie 40–60%.

Dobrze przepuszczalna, kwaśna gleba. Dobry drenaż jest niezbędny dla Świerk Brewera, aby zapobiec podmoknięciu, które prowadzi do gnicia korzeni i problemów grzybowych.

Nawoź Świerk Brewera co miesiąc w okresie wegetacji zbilansowanym nawozem o spowolnionym uwalnianiu zgodnie z dawką na etykiecie. Ustalonym drzewom w dobrej glebie często potrzeba niewiele dodatkowego nawożenia, więc niech słaby wzrost lub blade liście będą dla Ciebie wskazówką.

Przestań nawozić pod koniec lata, aby nowe przyrosty mogły zdrewnieć przed zimą.

Aplikacja PlantoScan może przypominać Ci, kiedy podlewać i kiedy nawozić każdą roślinę.

Wybierz miejsce z jasne rozproszone światło i dobrze przepuszczalna, kwaśna gleba. Unikaj zagłębień, w których po deszczu zbiera się woda.

Świerk Brewera jest odpowiednia dla stref USDA Strefa 5a – 7b.

Drzewa z pojemników lub z bryłą korzeniową owiniętą jutą sadź wiosną lub wczesną jesienią, umieszczając szyjkę korzeniową na poziomie gruntu i obficie podlewając po posadzeniu.

Świerk Brewera może rozrastać się na około 15 stóp (4.6 m) i osiągać około 30 stóp (9 m) wysokości. Rośliny należy sadzić w odstępach około 15 stóp (4.6 m), aby dojrzałe korony nie nachodziły na siebie, oraz sadzić w odległości co najmniej połowy tej odległości od budynków, ogrodzeń i ścieżek.

Planujesz rząd lub żywopłot? Wypróbuj kalkulator rozstawu drzew.

Świerk Brewera wymaga niewielkiego przycinania. Usuwaj martwe, uszkodzone lub krzyżujące się gałęzie późną zimą lub wczesną wiosną.

Nie przycinaj do starego, bezlistnego drewna: iglaki z rodziny sosnowatych rzadko wypuszczają z niego nowe pędy. Aby zachować gęstszy kształt, przycinaj tylko miękkie, nowe przyrosty późną wiosną.

Świerk Brewera jest mrozoodporna do strefy USDA 5a, więc po zaaklimatyzowaniu może pozostać na zewnątrz przez zimę w tej strefie i cieplejszych.

Podlewaj obficie późną jesienią, zanim ziemia zamarznie — rośliny wiecznie zielone tracą wodę przez igły przez całą zimę; rozłóż 5–8 cm (2–3 cale) warstwę ściółki nad strefą korzeniową, trzymając ją z dala od pnia.

Młode drzewa oraz te uprawiane w pojemnikach wymagają dodatkowej ochrony: korzenie w doniczce zamarzają znacznie łatwiej niż korzenie w gruncie.

Ścięte Świerk Brewera zachowuje świeżość znacznie dłużej, gdy może stale pić wodę. Te kroki dotyczą każdej ściętej jodły, świerku, daglezji lub sosny.

1. 1. Wykonaj świeże cięcie

   Opiłuj około 2–3 cm podstawy pnia tuż przed umieszczeniem drzewka w stojaku. Stare cięcie zasklepia się sokiem w ciągu kilku godzin i drzewko nie może już pobierać wody.

2. 2. Podlewaj stojak codziennie

   Użyj stojaka, który mieści dużo wody — ogólna zasada mówi o około 1 litrze na każde 2,5 cm średnicy pnia. Sprawdzaj poziom wody codziennie i nigdy nie pozwól, aby spadł poniżej przyciętego końca; świeże drzewko pije najwięcej w pierwszym tygodniu. Zwykła woda w zupełności wystarczy.

3. 3. Trzymaj z dala od ciepła

   Ustaw drzewko z dala od kominków, grzejników, nawiewów ogrzewania i słonecznych okien, które szybko wysuszają igły. Używaj lampek LED o niskiej emisji ciepła i wyłączaj je na noc oraz gdy wychodzisz z domu.

4. 4. Zdejmij, gdy wyschnie

   Jeśli igły łamią się zamiast wyginać lub opadają masowo, gdy potrząśniesz gałęzią, drzewo wyschło i stanowi zagrożenie pożarowe — usuń je.

Zwierzęta: Świerk Brewera jest zgłaszana jako toksyczna dla zwierząt domowych w naszych danych o roślinach (niezweryfikowane przez ASPCA), więc należy traktować ją z ostrożnością. Jeśli Twoje zwierzę zjadło roślinę, skontaktuj się z weterynarzem lub linią kontroli zatruć zwierząt.

Świerk Brewera można rozmnażać poprzez Z nasion lub sadzonki zielne. Podobne techniki rozmnażania mają zastosowanie również w przypadku Świerk sitkajski, które należą do tego samego rodzaju.

Zobacz wszystkie rośliny toksyczne dla kotów i rośliny toksyczne dla psów.

Świerk Brewera jest podatna na mszyce, Przędziorki, Tarczniki sosnowe. Regularnie sprawdzaj ulistnienie, zwłaszcza spody liści i łodygi. Szybko zwalczaj inwazje mydłem owadobójczym lub olejem neem, aby zapobiec rozprzestrzenianiu się.

Żółte liście, brązowe końcówki lub więdnięcie? Zobacz częste problemy z roślinami i sposoby ich rozwiązania.

Świerk Brewera rośnie na zewnątrz w strefach USDA Strefa 5a – 7b. Przetrwa zimy do strefy mrozoodporności 5a. Świerk Brewera pochodzi z Północno-zachodnia Kalifornia, Południowo-zachodni Oregon.