Świerk kłujący Pielęgnacja roślin

Świerk kłujący (Picea pungens) należy do rodziny Pinaceae w obrębie rodzaju Picea. Świerk kłujący pochodzi z Ameryka Północna w Arizonie, Kolorado, Idaho, Nowy Meksyk, Utah i Wyoming.

Pokrój Świerk kłujący: Piramidalny, drzewo stożkowate, osiągający do 100 ft wysokości przy rozpiętości około 30 ft. Kwiaty: Świerki produkują małe szyszki, niepozorne kwiaty.

Rozmiar liścia: około 1 cali.

Podlewaj młodą lub świeżo posadzoną Świerk kłujący co 7–14 dni, namaczając całą strefę korzeniową, aż się ukorzeni — zazwyczaj przez jeden do dwóch sezonów wegetacyjnych. Dojrzałe drzewa potrzebują wody głównie podczas długich okresów suszy. W doniczce podlewaj, gdy tylko wierzchnie kilka centymetrów gleby wyschnie.

Świerk kłujący najlepiej rozwija się w pełne słońce do częściowego cienia.

Picea pungens toleruje temperatury 0–70°F. Świerk kłujący preferuje wilgotność na poziomie 40–60%.

Dobrze przepuszczalna, kwaśna gleba o dobrej napowietrzalności, aby zapobiec podmoknięciu. Dobry drenaż jest niezbędny dla Świerk kłujący, aby zapobiec podmoknięciu, które prowadzi do gnicia korzeni i problemów grzybowych.

Wybierz miejsce z pełne słońce do częściowego cienia i dobrze przepuszczalna, kwaśna gleba o dobrej napowietrzalności, aby zapobiec podmoknięciu. Unikaj zagłębień, w których po deszczu zbiera się woda.

Świerk kłujący jest odpowiednia dla stref USDA Strefa 2a – 7b.

Drzewa z pojemników lub z bryłą korzeniową owiniętą jutą sadź wiosną lub wczesną jesienią, umieszczając szyjkę korzeniową na poziomie gruntu i obficie podlewając po posadzeniu.

Świerk kłujący może rozrastać się na około 30 stóp (9.1 m) i osiągać około 100 stóp (30 m) wysokości. Rośliny należy sadzić w odstępach około 30 stóp (9.1 m), aby dojrzałe korony nie nachodziły na siebie, oraz sadzić w odległości co najmniej połowy tej odległości od budynków, ogrodzeń i ścieżek.

Planujesz rząd lub żywopłot? Wypróbuj kalkulator rozstawu drzew.

Świerk kłujący wymaga niewielkiego przycinania. Usuwaj martwe, uszkodzone lub krzyżujące się gałęzie późną zimą lub wczesną wiosną.

Nie przycinaj do starego, bezlistnego drewna: iglaki z rodziny sosnowatych rzadko wypuszczają z niego nowe pędy. Aby zachować gęstszy kształt, przycinaj tylko miękkie, nowe przyrosty późną wiosną.

Świerk kłujący jest mrozoodporna do strefy USDA 2a, więc po zaaklimatyzowaniu może pozostać na zewnątrz przez zimę w tej strefie i cieplejszych.

Podlewaj obficie późną jesienią, zanim ziemia zamarznie — rośliny wiecznie zielone tracą wodę przez igły przez całą zimę; rozłóż 5–8 cm (2–3 cale) warstwę ściółki nad strefą korzeniową, trzymając ją z dala od pnia.

Młode drzewa oraz te uprawiane w pojemnikach wymagają dodatkowej ochrony: korzenie w doniczce zamarzają znacznie łatwiej niż korzenie w gruncie.

Ścięte Świerk kłujący zachowuje świeżość znacznie dłużej, gdy może stale pić wodę. Te kroki dotyczą każdej ściętej jodły, świerku, daglezji lub sosny.

1. 1. Wykonaj świeże cięcie

   Opiłuj około 2–3 cm podstawy pnia tuż przed umieszczeniem drzewka w stojaku. Stare cięcie zasklepia się sokiem w ciągu kilku godzin i drzewko nie może już pobierać wody.

2. 2. Podlewaj stojak codziennie

   Użyj stojaka, który mieści dużo wody — ogólna zasada mówi o około 1 litrze na każde 2,5 cm średnicy pnia. Sprawdzaj poziom wody codziennie i nigdy nie pozwól, aby spadł poniżej przyciętego końca; świeże drzewko pije najwięcej w pierwszym tygodniu. Zwykła woda w zupełności wystarczy.

3. 3. Trzymaj z dala od ciepła

   Ustaw drzewko z dala od kominków, grzejników, nawiewów ogrzewania i słonecznych okien, które szybko wysuszają igły. Używaj lampek LED o niskiej emisji ciepła i wyłączaj je na noc oraz gdy wychodzisz z domu.

4. 4. Zdejmij, gdy wyschnie

   Jeśli igły łamią się zamiast wyginać lub opadają masowo, gdy potrząśniesz gałęzią, drzewo wyschło i stanowi zagrożenie pożarowe — usuń je.

Zwierzęta: Bezpieczeństwo dla zwierząt niezweryfikowane: ASPCA nie wymienia Świerk kłujący, więc nie możemy potwierdzić, czy jest bezpieczna dla kotów i psów. Jeśli Twoje zwierzę zjadło roślinę, skontaktuj się z weterynarzem lub linią kontroli zatruć zwierząt.

Świerk kłujący można rozmnażać poprzez nasiona, szczepienie. Podobne techniki rozmnażania mają zastosowanie również w przypadku Świerk Brewera, które należą do tego samego rodzaju.

Zobacz wszystkie rośliny toksyczne dla kotów i rośliny toksyczne dla psów.

Świerk kłujący jest podatna na mszyce, Przędziorki, Tarczniki sosnowe. Regularnie sprawdzaj ulistnienie, zwłaszcza spody liści i łodygi. Szybko zwalczaj inwazje mydłem owadobójczym lub olejem neem, aby zapobiec rozprzestrzenianiu się.

Żółte liście, brązowe końcówki lub więdnięcie? Zobacz częste problemy z roślinami i sposoby ich rozwiązania.

Świerk kłujący rośnie na zewnątrz w strefach USDA Strefa 2a – 7b. Przetrwa zimy do strefy mrozoodporności 2a. Świerk kłujący pochodzi z Ameryka Północna w Arizonie, Kolorado, Idaho, Nowy Meksyk, Utah i Wyoming.