Świerk sitkajski Pielęgnacja roślin

Świerk sitkajski (Picea sitchensis) należy do rodziny Pinaceae w obrębie rodzaju Picea. Świerk sitkajski pochodzi z Pochodzi z zachodniego wybrzeża Ameryki Północnej. Południowo-wschodnia Alaska, Stany Zjednoczone, Przybrzeżna Kolumbia Brytyjska, Kanada, Północne części Kalifornii.

Pokrój Świerk sitkajski: Stożkowy, piramidalny, osiągający do 200 ft wysokości przy rozpiętości około 50 ft. Kwiaty: Świerki produkują małe szyszki, niepozorne kwiaty.

Rozmiar liścia: około 1 cali.

Podlewaj młodą lub świeżo posadzoną Świerk sitkajski co 7–14 dni, namaczając całą strefę korzeniową, aż się ukorzeni — zazwyczaj przez jeden do dwóch sezonów wegetacyjnych. Dojrzałe drzewa potrzebują wody głównie podczas długich okresów suszy. W doniczce podlewaj, gdy tylko wierzchnie kilka centymetrów gleby wyschnie.

Świerk sitkajski najlepiej rozwija się w pełne słońce.

Picea sitchensis toleruje temperatury 40–60°F. Świerk sitkajski preferuje wilgotność na poziomie 40–70%.

Dobrze przepuszczalna. Dobry drenaż jest niezbędny dla Świerk sitkajski, aby zapobiec podmoknięciu, które prowadzi do gnicia korzeni i problemów grzybowych.

Nawoź Świerk sitkajski co miesiąc w okresie wegetacji zbilansowanym nawozem o spowolnionym uwalnianiu zgodnie z dawką na etykiecie. Ustalonym drzewom w dobrej glebie często potrzeba niewiele dodatkowego nawożenia, więc niech słaby wzrost lub blade liście będą dla Ciebie wskazówką.

Przestań nawozić pod koniec lata, aby nowe przyrosty mogły zdrewnieć przed zimą.

Aplikacja PlantoScan może przypominać Ci, kiedy podlewać i kiedy nawozić każdą roślinę.

Wybierz miejsce z pełne słońce i dobrze przepuszczalna. Unikaj zagłębień, w których po deszczu zbiera się woda.

Świerk sitkajski jest odpowiednia dla stref USDA Strefa 6a – 8b.

Drzewa z pojemników lub z bryłą korzeniową owiniętą jutą sadź wiosną lub wczesną jesienią, umieszczając szyjkę korzeniową na poziomie gruntu i obficie podlewając po posadzeniu.

Świerk sitkajski może rozrastać się na około 50 stóp (15.2 m) i osiągać około 200 stóp (61 m) wysokości. Rośliny należy sadzić w odstępach około 50 stóp (15.2 m), aby dojrzałe korony nie nachodziły na siebie, oraz sadzić w odległości co najmniej połowy tej odległości od budynków, ogrodzeń i ścieżek.

Planujesz rząd lub żywopłot? Wypróbuj kalkulator rozstawu drzew.

Świerk sitkajski wymaga niewielkiego przycinania. Usuwaj martwe, uszkodzone lub krzyżujące się gałęzie późną zimą lub wczesną wiosną.

Nie przycinaj do starego, bezlistnego drewna: iglaki z rodziny sosnowatych rzadko wypuszczają z niego nowe pędy. Aby zachować gęstszy kształt, przycinaj tylko miękkie, nowe przyrosty późną wiosną.

Świerk sitkajski jest mrozoodporna do strefy USDA 6a, więc po zaaklimatyzowaniu może pozostać na zewnątrz przez zimę w tej strefie i cieplejszych.

Podlewaj obficie późną jesienią, zanim ziemia zamarznie — rośliny wiecznie zielone tracą wodę przez igły przez całą zimę; rozłóż 5–8 cm (2–3 cale) warstwę ściółki nad strefą korzeniową, trzymając ją z dala od pnia.

Młode drzewa oraz te uprawiane w pojemnikach wymagają dodatkowej ochrony: korzenie w doniczce zamarzają znacznie łatwiej niż korzenie w gruncie.

Ścięte Świerk sitkajski zachowuje świeżość znacznie dłużej, gdy może stale pić wodę. Te kroki dotyczą każdej ściętej jodły, świerku, daglezji lub sosny.

1. 1. Wykonaj świeże cięcie

   Opiłuj około 2–3 cm podstawy pnia tuż przed umieszczeniem drzewka w stojaku. Stare cięcie zasklepia się sokiem w ciągu kilku godzin i drzewko nie może już pobierać wody.

2. 2. Podlewaj stojak codziennie

   Użyj stojaka, który mieści dużo wody — ogólna zasada mówi o około 1 litrze na każde 2,5 cm średnicy pnia. Sprawdzaj poziom wody codziennie i nigdy nie pozwól, aby spadł poniżej przyciętego końca; świeże drzewko pije najwięcej w pierwszym tygodniu. Zwykła woda w zupełności wystarczy.

3. 3. Trzymaj z dala od ciepła

   Ustaw drzewko z dala od kominków, grzejników, nawiewów ogrzewania i słonecznych okien, które szybko wysuszają igły. Używaj lampek LED o niskiej emisji ciepła i wyłączaj je na noc oraz gdy wychodzisz z domu.

4. 4. Zdejmij, gdy wyschnie

   Jeśli igły łamią się zamiast wyginać lub opadają masowo, gdy potrząśniesz gałęzią, drzewo wyschło i stanowi zagrożenie pożarowe — usuń je.

Zwierzęta: Świerk sitkajski jest zgłaszana jako toksyczna dla zwierząt domowych w naszych danych o roślinach (niezweryfikowane przez ASPCA), więc należy traktować ją z ostrożnością. Jeśli Twoje zwierzę zjadło roślinę, skontaktuj się z weterynarzem lub linią kontroli zatruć zwierząt.

Świerk sitkajski można rozmnażać poprzez nasiona, sadzonki. Podobne techniki rozmnażania mają zastosowanie również w przypadku Świerk Brewera, które należą do tego samego rodzaju.

Zobacz wszystkie rośliny toksyczne dla kotów i rośliny toksyczne dla psów.

Świerk sitkajski jest podatna na mszyce, Przędziorki, Tarczniki sosnowe. Regularnie sprawdzaj ulistnienie, zwłaszcza spody liści i łodygi. Szybko zwalczaj inwazje mydłem owadobójczym lub olejem neem, aby zapobiec rozprzestrzenianiu się.

Żółte liście, brązowe końcówki lub więdnięcie? Zobacz częste problemy z roślinami i sposoby ich rozwiązania.

Świerk sitkajski rośnie na zewnątrz w strefach USDA Strefa 6a – 8b. Przetrwa zimy do strefy mrozoodporności 6a. Świerk sitkajski pochodzi z Pochodzi z zachodniego wybrzeża Ameryki Północnej. Południowo-wschodnia Alaska, Stany Zjednoczone, Przybrzeżna Kolumbia Brytyjska, Kanada, Północne części Kalifornii.