Rosmarinus officinalis Pielęgnacja roślin

Rosmarinus officinalis (Rosmarinus officinalis) należy do rodziny Lamiaceae w obrębie rodzaju Rosmarinus.

Pokrój Rosmarinus officinalis: Kompaktowy, aromatyczny krzew, osiągający do 3 ft wysokości przy rozpiętości około 3 ft. Kwiaty: Mały, dwuwargowy, niebieskie do fioletowych kwiaty.

Rozmiar liścia: około 1.5 cali.

Podlewaj młodą lub świeżo posadzoną Rosmarinus officinalis co 7–14 dni, namaczając całą strefę korzeniową, aż się ukorzeni — zazwyczaj przez jeden do dwóch sezonów wegetacyjnych. Dojrzałe krzewy potrzebują wody głównie podczas długich okresów suszy. W doniczce podlewaj, gdy tylko wierzchnie kilka centymetrów gleby wyschnie.

Rosmarinus officinalis najlepiej rozwija się w pełne słońce.

Rosmarinus officinalis toleruje temperatury 50–90°F. Rosmarinus officinalis preferuje wilgotność na poziomie 30–70%.

Dobrze przepuszczalna gleba piaszczysta z dodatkiem materii organicznej dla składników odżywczych. Dobry drenaż jest niezbędny dla Rosmarinus officinalis, aby zapobiec podmoknięciu, które prowadzi do gnicia korzeni i problemów grzybowych.

Nawoź Rosmarinus officinalis co 6 miesiące w okresie wegetacji zbilansowanym nawozem o spowolnionym uwalnianiu zgodnie z dawką na etykiecie. Ustalonym krzewom w dobrej glebie często potrzeba niewiele dodatkowego nawożenia, więc niech słaby wzrost lub blade liście będą dla Ciebie wskazówką.

Przestań nawozić pod koniec lata, aby nowe przyrosty mogły zdrewnieć przed zimą.

Aplikacja PlantoScan może przypominać Ci, kiedy podlewać i kiedy nawozić każdą roślinę.

Wybierz miejsce z pełne słońce i dobrze przepuszczalna gleba piaszczysta z dodatkiem materii organicznej dla składników odżywczych. Unikaj zagłębień, w których po deszczu zbiera się woda.

Rosmarinus officinalis jest odpowiednia dla stref USDA Strefa 8a – 10b.

Krzewy z pojemników lub z bryłą korzeniową owiniętą jutą sadź wiosną lub wczesną jesienią, umieszczając szyjkę korzeniową na poziomie gruntu i obficie podlewając po posadzeniu.

Rosmarinus officinalis może rozrastać się na około 3 stóp (0.9 m) i osiągać około 3 stóp (1 m) wysokości. Rośliny należy sadzić w odstępach około 3 stóp (0.9 m), aby dojrzałe korony nie nachodziły na siebie, oraz sadzić w odległości co najmniej połowy tej odległości od budynków, ogrodzeń i ścieżek.

Planujesz rząd lub żywopłot? Wypróbuj kalkulator rozstawu roślin.

Przycinaj Rosmarinus officinalis w okresie spoczynku późną zimą: najpierw usuń martwe, uszkodzone i krzyżujące się gałęzie, a następnie lekko przerzedź dla nadania kształtu.

Jeśli kwitnie wiosną, przycinaj ją zaraz po przekwitnięciu, aby nie usunąć pąków na przyszły rok. Nigdy nie usuwaj więcej niż około jednej czwartej krzewu w ciągu jednego roku.

Rosmarinus officinalis jest mrozoodporna do strefy USDA 8a, więc po zaaklimatyzowaniu może pozostać na zewnątrz przez zimę w tej strefie i cieplejszych.

Podlewaj obficie późną jesienią, zanim ziemia zamarznie, i rozłóż 5–8 cm (2–3 cale) warstwę ściółki nad strefą korzeniową, trzymając ją z dala od pnia.

Młode krzewy oraz te uprawiane w pojemnikach wymagają dodatkowej ochrony: korzenie w doniczce zamarzają znacznie łatwiej niż korzenie w gruncie.

Rosmarinus officinalis można rozmnażać poprzez sadzonki zielne, odkłady. Podobne techniki rozmnażania mają zastosowanie również w przypadku Rosmarinus eriocalyx, które należą do tego samego rodzaju.

Zobacz wszystkie rośliny toksyczne dla kotów i rośliny toksyczne dla psów.

Rosmarinus officinalis jest podatna na mszyce, przędziorki, mączliki. Regularnie sprawdzaj ulistnienie, zwłaszcza spody liści i łodygi. Szybko zwalczaj inwazje mydłem owadobójczym lub olejem neem, aby zapobiec rozprzestrzenianiu się.

Żółte liście, brązowe końcówki lub więdnięcie? Zobacz częste problemy z roślinami i sposoby ich rozwiązania.

Rosmarinus officinalis rośnie na zewnątrz w strefach USDA Strefa 8a – 10b. Przetrwa zimy do strefy mrozoodporności 8a.